مطهره خراشادیزاده، حافظ کل قرآنکریم و فعال قرآنی در خراسانجنوبی در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسانجنوبی گفت: در آموزش قرآن به کودک در وهله اول ارتباط برقرار نمودن مربی با قرآن آموز و آگاهی از روحیات و علایق او حائز اهمیت است.
وی اظهار کرد: دومین مؤلفه نیز جذاب نمودن آموزش قرآن با بازیهای مرتبط و حتی غیر مرتبط است که کودک احساس نکند در محیطی قرار گرفته که مجبور است یک سری مطالب را به اجبار فرا بگیرد به ویژه اینکه میتوان از طریق شعر و بازی مفاهیم قرآن را به نونهالان و کودکان آموزش داد.
این فعال قرآنی بیان کرد: جذابیت فضای آموزشی نیز بسیار حائز اهمیت است و اگر در محیط آموزشی از رنگهای شاد ولی ساده و بدور از نقش و نگارهایی که موجب عدم تمرکز حواس قرآن آموز شود، استفاده گردد، در فراگیری تأثیر مثبت دارد.
زمان کلاس قرآن نبایددر سرگرمی مورد علاقه کودک خدشه وارد کند
خراشادیزاده ادامه داد: زمان کلاس آموزش قرآن نیز نباید موجب خدشه در خواب یا هر سرگرمی مورد علاقه کودک شود چرا که در این صورت کودک قرآنآموز را از فضای کلاس طرد خواهد کرد و زمینه دلسردی او را به وجود میآورد.
وی افزود: در مورد کودکان مقطع پیش از دبستان برخوردهای مربی و لمس دست و سر کودک و حتی بوسیدن او نیز می تواند در ایجاد علاقه کودک به کلاس مؤثر واقع شود.
حافظ کل قرآنکریم گفت: حفظ قرآن بهتر است از سه سالگی به بعد که کودکان آموزش پذیر میشوند، صورت گیرد تا زمینه مساعدتری برای آموزش او وجود داشته باشد، اما قبل از این سن نیز میتوان ذهن کودک را آماده کرد.
خراشادیزاده اظهار کرد: کسانی که علاقهمند به داشتن فرزندانی حافظ آیات وحی هستند، میتوانند قدرت ذهن کودک را از همان ابتدای تولد با گذاشتن صدای قرآن برای او و بهره دادن به وی از طریق استماع آیات، برای حفظ در سنین بالاتر افزایش دهند.
نقش مادر در قرآنی شدن کودک
وی با اشاره به نقش مادر در زمینه فعالیتهای قرآنی کودک گفت: مادر چون پرورش دهنده کودک است و هر گونه طرز تفکر او در فرزندانش مؤثر است، میتواند از همان ابتدای حضور فرزند در وجودش با ارتباط دادن او با کلام وحی، در نهادینه کردن این کلام برای کودک مؤثر باشد.
این مربی قرآن بیان کرد: بعد از تولد کودک نیز چون با شیر او پرورش مییابد تمامی روحیات او خواه ناخواه به کودکش منتقل میشود و اگر در این دوران مشغول ذکر خدا باشد، بی شک فرزندی پاک و قرآنی خواهد داشت.
خراشادیزاده ادامه داد: در دوران کودکی و حتی بزرگسالی یکی از مهمترین الگوهای انسان مادر است و از آنجایی که رابطه عاطفی بهتری با کودکش دارد، میتواند بیش از پدر در انتقال عقاید و افکار خود به فرزندان مؤثر باشد.
وی افزود: البته نباید آرزوهای دست نیافتهمان در هر زمینه را بدون توجه به سلایق و علایق فرزندان در آنها محقق کنیم، بلکه اگر میخواهیم راهی را فرزندانمان بروند، باید خودمان پیش قدم باشیم چرا که در این صورت به صورت طبیعی فرزند نیز به همان مسیر خواهد رفت.
این حافظ قرآنکریم یادآور شد: در انجام امور قرآنی نباید به گونهای زیاده روی کنیم و یا از سایر امور به خاطر آن دست بکشیم که فرزند تصور کند اگر در مسیر فعالیتهای قرآنی قرار گیرد، از سایر امور بازخواهد ماند.