حجتالاسلام میثم عباسپور، معاون فرهنگی اداره اوقاف و امور خیریه استان کردستان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از کردستان، اظهار کرد: شخصيت ملكوتي و مقام شامخ و زهد اخلاق حضرت رضا(ع) و اعتقاد به او سبب شد كه نه تنها در مدينه بلكه در سراسر دنياي اسلام به عنوان بزرگترين و محبوبترين فرد خاندان رسول اكرم (ص) مورد قبول عامه باشد و مسلمانان او را بزرگترين پيشواي دين میشناسند و نامش را با صلوات و تقديس میبرند.
وی با اشاره به اینکه امام رضا(ع) بيست
و چند سال نداشت كه در مسجد رسول الله(ص) به فتوا مينشست، افزود: علم این امام
همام بسيار و رفتارش پيامبرگونه، حلم و رأفت و احسانش شامل خاص و عام ميشود. كسي را
با عمل و سخن خود نميآزرد، تا حرف مخاطب تمام نميشد، سخنش را قطع نميكرد.
حجت الاسلام عباسپور عنوان کرد: این
امام گرانقدر هيچ حاجتمندي را مأيوس باز نميگرداند. در حضور مهمان به پشتي تكيه نميداد
و پاي خود را دراز نميكرد. هرگز به غلامان و خدمه دشنام نداد و با آنان مي نشست و
غذا ميخورد.
وی اعلام کرد: امام رضا(ع) شبها كم ميخوابيد
و قرآن بسيار ميخواند. شبهاي تاريك در مدينه مي گشت و مستمندان را كمك مي كرد. نظافت
را در هر حال رعايت مي كرد و عطر بسيار بكار مي برد.
معاون فرهنگی اداره اوقاف و امور خیریه
استان کردستان ادامه داد: خصوصيات اخلاقي و زهد و تقواي آن حضرت به گونهاي بود كه
حتي دشمنان خويش را نيز شيفته و مجذوب خود كرده بود. با مردم در نهايت ادب تواضع و
مهرباني رفتار ميكرد و هيچ گاه خود را از مردم جدا نميکرد.
وی به سخنان یاران آن امام همام اشاره
کرد و گفت: يكي از ياران امام مي گويد: هيچ
گاه نديدم كه امام رضا (عليه السلام) در سخن بر كسي جفا ورزد و نيز نديدم كه سخن كسي
را پيش از تمام شدن قطع كند. هرگز نيازمندي را كه مي توانست نيازش را برآورده سازد،
رد نمي كرد.
حجت الاسلام عباس پور با اشاره كلمات حكمتآميز
امام عنوان کرد: امام فرمودند : «علم و دانش همانند گنجي ميماند كه كليد آن سئوال
است، پس بپرسيد. خداوند شما را رحمت كند زيرا در اين امرچهار طايفه داراي اجر ميباشند؛
سئوال كننده، آموزنده، شنونده و پاسخ دهنده».
وی با اشاره به اینکه از دیگر ویژگیهای
آن حضرت این بود که هر دعایی را که شروع میکردند صلوات بر محمد و آل او میفرستادند
در نماز یا غیر نماز بسیار صلوات میفرستادند، افزود: شبها موقعی که میخواستند بخوابند
قرآن تلاوت میکردند، موقعی که به آیهای میرسیدند که در آن از بهشت و دوزخ سخن میگفتند
گریه میکردند و میفرمودند: «پناه میبرم به خدا از آتش دوزخ»، آن حضرت هر سه روز
یک بار تمام قرآن را تلاوت میکردند.
وی در پایان یادآور شد: امام رضا(ع) صبح روز بعد از خوراندن انار زهرآلود از سوی مأمون به ایشان در سحرگاه روز 29 صفر سال 203 هجري قمري به شهادت رسيد.