به گزارش کانون خبرنگاران
ایکنا،
نبأ، محمدحسن حیدری، پژوهشگر و کارشناس مطالعات قرآنی و حدیثی در ششمین نشست تحلیلی بر دوران امام کاظم(ع) با محوریت مدعیان دروغین مهدویت گفت: پس از شهادت امام صادق(ع) فرزندشان عبدالله افطح ادعای امامت کرد؛ به امر امام کاظم(ع) آتشی تدارک دیدند و امام(ع) به مدت یک ساعت درون آتش رفت و با اصحاب شروع به صحبت کرد، پس از آن به عبدالله افطح فرمود اگر ادعای امامت داری، وارد آتش شو که او امتناع کرد و با عصبانیت از خانه خارج شد.
وی در ادامه افزود: موضوع آتش رفتن ائمه(ع) سابقه داشت طوری که امام محمد باقر(ع) در قبال عبدالله محض و امام صادق(ع) در قبال یکی از غلامان خود این رفتار را کردند. در این ماجرا مرد خراسانی به امام گفت چرا قیام نمیکنی؛ امام(ع) به او گفت وارد تنور شو که او سر باز زد؛ بعد به غلام خود فرمود وارد تنور شود؛ به مرد خراسانی گفت ما از این دست یاران میخواهیم.
حیدری در ادامه گفت: فتنه دوران امام کاظم(ع) به قدری شدید بود که حضرت زهرا(س) در حدیثی معروف به لوح جابر وقتی میخواهند ویژگی دوران ایشان را معرفی میکنند، میفرمایند «بَعْدَهُ مُوسَى فِتْنَةٌ عَمْيَاءُ حِنْدِس؛ پس از صادق(ع)، موسى است كه در زمان او آشوبى سخت و گيج كننده فرا گيرد» با کمی جستوجو در زندگی امام کاظم(ع) این فتنه درباره مدعیان دروغین مهدویت بود.
وی در پایان گفت: محمد عباسی که خود را مهدی نامید، بیشترین ادعا را درباره قائم بودن کرد. اقدامات او برای بدلسازی احادیث آخرالزمان و ظهور در جلسه قبل گفته شد. بسیاری از برجستگان جامعه در آن دوران فریب این فتنه کور را خوردند. او کسی بود که دیوان زنادقه را ایجاد کرد که طی آن، مخالفان فکری حکومت را زندانی میکردند؛ اکنون با نام دادگاه تفتیش عقاید شناخته میشود. غرب از این روش در دوران رنسانس تاکنون استفاده میکند.
موسی ابراهیمی