
حجت الاسلام علی اکبرعبادینیا برادر شهید نادر عبادی نیا، از شهدای غواص لشگر انصارالحسین همدان، گردان جعفرطیار، در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، با اشاره به این موضوع که برادرش در دیماه سال 65 به شهادت رسید، اظهار کرد: برادرم نادر، متولد سال 44، شانزده سال از من بزرگتر بود. او به عنوان طلبه در حوزه علمیه قم؛ مدرسه علمیه امام باقر(ع) تحصیل میکرد. نادر ابتدا در همدان درس طلبگی میخواند اما به دلیل علاقه بسیار به تحصیل، به قم آمد و طلبگی را در همان جا ادامه داد.
وی افزود: سال پنجم طلبگی نادر بود که به دلیل حس وظیفه شناسیاش در سن 21 سالگی به شهادت رسید. نادر از حدود 18 سالگی به جبههها تردد داشت و بارها به جبهه اعزام میشد و در عملیات حضور داشت. نادر با وجود اینکه به درس بسیار علاقمند بود، اما برای دفاع از دین، اسلام و کشور در جبههها حاضر میشد.
برادرشهید عبادینیا اظهار کرد: یکی از نقاط برجسته نادر معنویات بسیارش بود و حتی این ویژگیاش بسیار از سوی دوستان و همرزمان نادرنقل شده بود که او اهل نافله شب بود و مراقبتهای بسیار خاص بود تا جایی که گردان او را به نام ساعت گردان میشناختند؛ چراکه نادر موظف بود صبحهای زود؛ پیش از اذان صبح بیدار میشد؛ موتور برق را روشن میکرد و نواری میگذاشت تا قرآن پخش شود.
وی بیان کرد: نادر دفترهای یادداشت بسیاری داشت که در آن دفتر، یادداشتهای روزانهاش را مینوشت. یکی از نکات ویژه نوشتههای نادر، مناسبات و مراقبهای نفسانیاش بود. نادر در پایان شب اشکالاتش را به خودش متذکر میشد تا فردا مراقب رفتارش باشد که آن اشکال را تکرار نکند.
حجتالاسلام عبادینیا اظهار کرد: خیلی خوب است که انسان اهل مراقبت و مواظبت باشد؛ چراکه این امر راهی برای رشد خود است. وظیفه شناسی، معنویت و ولایتمداری از نکات بارز خصوصیات نادر بود. برادرم در وصیت نامهاش تأکید بسیار کرده بود که نسبت به امام حرف شنوی داشته باشیم تا حرف امام زمین نماند.
وی بیان کرد: امروز در جبهه فرهنگی نیازمند معنویات هستیم تا در برابر هجمه شدید دشمن محکم باشیم و مقابلش بایستیم. دوران دفاع مقدس، جبهه نظامی بود و امروز جبهه علمی و فرهنگی را شاهد هستیم و الگوقراردادن شهدا سبب رشد فردی و جامعه خواهد شد.

برادرشهید عبادینیا اظهار کرد: وصیت نامه نادر چند بخش بود که او در مقدمه وصیتنامهاش توصیههای اخلاقی را مورد توجه قرار داد. او در این بخش تأکید میکند که دنیا گذراست و ما در این دنیا آمدهایم که رشد کنیم وغفلت نداشته باشیم. درواقع نادر در بخش مقدمه به رشد معنوی و انس با قرآن و سنت تأکید کرده بود که با قرآن و روایات مأنوس باشیم تا به رشد دست یابیم و سنت پخش قرآن حتی پس از شهادتش نیز ادامه یافت.
وی ادامه داد: نادر در بخش دیگری از وصیتنامهاش توصیه به پیروی از ولایت فقیه و امام و حضور در جبههها داشت. او تأکید بر این موضوع میکرد که تلاش کنیم از حرف امام پیروی کنیم.
وی یادآور شد: بخش دیگری از وصیت نامه نادر دررابطه با روحانیت است، او به دلیل اینکه طلبه بود، به خانوادههایی که فرزندانشان مستعد هستند و علاقه به حوزههای علمیه دارند، وارد حوزهها شوند و به اسلام خدمت کنند. او در این بخش از وصیتنامه تأکید داشت که از روحانیت حمایت و پاسداری شود.
برادر شهید عبادینیا تصریح کرد: اصل زنده بودن شهدا به شهادت قرآن ثابت است که خدای متعال شهدا را احیا معرفی میکند و معنای زنده بودن، اثرگذاری است. اثرگذاری شهدا را در جامعه شاهد هستیم و هر زمانی شهیدی تشییع میشود تا مدتی فضای شهر دگرگون است که این امر نشان از زنده بودن شهداست.
وی بیان کرد: هر فردی با شهیدی انس میگیرد و یا هر خانوادهای با شهیدش میتواند در بسیاری موارد از او مدد بگیرد.
حجتالاسلام عبادینیا اظهار کرد: نادر، 16 سال از من بزرگتر بود و به هنگام شهادتش سن کمی داشتم. 10 سال پس از شهادتش پیکرش وارد کشور شد و مراسم تشییع را به یاد دارم. آن زمان یعنی سال 75؛ من دبیرستانی بودم و خبر را به من و برادرم دادند و ما به معراج شهدای سپاه رفتیم. از نادر تنها چند تکه و استخوان و کاسه سر باقی مانده بود؛ او را زیارت کردیم و به خانواده اطلاع دادیم و نادر به همراه شهدای دیگر باهم طی مراسمی وزین تشییع شد.