کانون خبرنگاران نبأ: حجتالاسلام والمسلمین عظیمی گفت: اگر کسی میخواهد بداند که آیا خداوند او را دوست دارد یا خیر به چند نکته توجه کند اول مورد این است که هر بندهای باید ببیند خداوند به چه اندازه در درون او حائز اهمیت است به این معنی که او چقدر برای محضر ربوبیت ارزش قائل است و بعد اگر اعمالش که انجام واجبات و ترک محرمات از شاخصههای آن به حساب میآید با دستور خداوند مطابق بود بداند که خداوند نیز او را دوست دارد.
به گزارش کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ، مراسم موعظه و بیان نکات تربیتی و اخلاقی توسط حجتالاسلام والمسلمین عظیمی، شاگرد درس خارج فقه و اصول آیتالله علمالهدی با موضوع علامتهای رضایت خداوند متعال از بندگان روز شنبه، 16 دیماه با حضور نمازگزاران در مسجد بابالحوائج(ع) تهران برگزار شد.
حجتالاسلام عظیمی ابتدا با اشاره به کتاب جامعالسعادات ملا احمد نراقی، گفت: آیتالله نراقی(ره) که شخصیت بزرگ اخلاقی در بین علمای معاصر خودش به حساب میآید در کتاب ارزشمندش گفته است که اگر کسی میخواهد بداند که آیا خداوند او را دوست دارد یا خیر به چند نکته توجه کند زیرا این نکات برگرفته از فرمایشات اهل بیت(ع) میباشد، اول مورد این است که هر بندهای باید ببیند خداوند به چه اندازه در درون او حائز اهمیت است به این معنی که او چقدر برای محضر ربوبیت ارزش قائل است و بعد اگر اعمالش که انجام واجبات و ترک محرمات از شاخصههای آن به حساب میآید با دستور خداوند مطابق بود بداند که خداوند نیز او را دوست دارد.
وی ادامه داد: دومین شاخصه برای اینکه بفهمد خداوند به او علاقهای دارد این است که وابستگی خود را نسبت به دنیا و ظواهر فریبنده آن از بین ببرد البته این عدم دلبستگی به معنی تلاش و کوشش نکردن در مسیر معاش زندگی نیست زیرا در سیره اهل بیت(ع) خصوصا امام باقر(ع) مشاهده میکنیم که ایشان در روزهای گرم شهر مدینه در زمین زراعی خودش مشغول به کار میشدند و حتی در مواردی مورد انتقاد عدهای از نادانان واقع میشدند زیرا میپنداشتند امام چقدر به دنیا دلبسته شده است به همین جهت حضرت فرمودند اگر در حال تهیه معاش خانواده خود تلاش کنم و خداوند در همین حال روحم را قبض کند بهشت بر من و هر کسی طریقه مرا پیش گیرد واجب خواهد شد.
عظیمی افزود: آخرین شاخصه لذت مناجاتی است که از سوی خداوند به بندگانی که آنان را دوست دارد اعطا میکند البته مصداق واقعی این مورد بزرگان ما از جمله رهبر کبیر انقلاب بودند زیرا وقتی از آیتالله اشراقی که داماد امام بودند درباره سیره اخلاقی ایشان پرسیدند گفتند شبها که برای نماز شب بلند میشدند صدای ناله ایشان ما را به اقامه عبادات سوق میداد، لذت مناجات با خدا را به راحتی میتوان در زندگینامههای اهل بیت(ع) مشاهده کرد به گونهای که شب عاشورا امام حسین(ع) در صحرای کربلا خطاب به برادر بزرگوار حضرت عباس(ع) فرمودند برو و از دشمن امشبی را از آنان اذن بگیر و بگو به ما امان دهند زیرا خدا میداند که من چقدر مشتاق نماز، استغفار، تلاوت قرآن هستم.
این کارشناس مذهبی اشاره کرد: باید توجه داشت که لذت مناجات با معبود فقط در نماز و دیگر عبادات واجب خلاصه نمیشود بلکه همین مقدار که شخص نسبت به امورات مستحبی سوق دارد این نشانه از محبت الهی است به عنوان نمونه بنده خود در سفر اربعین مشاهده کردم دو مجروح جنگی دفاع مقدس با کمک یکدیگر با وجود ناتوانی ظاهری به پیاده روی زیارت اربعین عشق میورزیدند و این خود دارای ارزش است، و از دیگر مصادیق لذائذ مناجات گریه بر مصائب حضرت سیدالشهدا(ع) است زیرا یکی از علماء حضرت حبیب بن مظاهر(ره) را در خواب دیدند و پرسیدند با اینکه شهید کربلا هستی و در قیامت همه به حال شما غبطه میخورند آیا آرزوی دیگری داری؟ عرضه داشت تنها آروزی من شرکت در مجالس امام حسین(ع) و گریه بر مظلومیت ایشان است چون در عالم برزخ اهمیت و ارزش این قطرات اشک مشخص خواهد شد.
شاگرد درس خارج فقه و اصول آیتالله علمالهدی در پایان گفت: قبل از اینکه حدیثی را از امام حسن عسکری(ع) برای شما بخوانم لازم است اندکی درباره شرایط زندگی این امام همام نکاتی را بیان کنم، امام عسکری(ع) و امام جواد(ع) و امام هادی(ع) متأسفانه به دلیل جهل حاکمان وقت آنان نسبت به منزلتشان تنها نزدیک به صد سال عمر شریفشان به طول انجامید که البته این موضوع جای تحلیل و توضیح بسیاری دارد که مهمترین را میتوان عدم شناخت امام معصوم بیان کرد به عنوان نمونه در کاخ الخضراء بغداد که هارونالرشید ملعون در آن ساکن بود زنهای بسیاری را دور خود جمع کرده و تمام عمر به عیاشی میگذراند با این وجود امام کاظم(ع) در زندانهای تاریک بغداد زندگی میکرد! آل سعود خبیث از باقیمانده نسل همین انسانهای پست هستند زیرا خود را خادمان حرم میدانند و در عین حال مردم بی گناه بسیاری را میکشند و این با ادعاهای آنان همخوانی ندارد، امام عسکری(ع) در حدیثی چند مورد را از صفتهای انسان مؤمن به حساب میآورند که مهمترین آن اقامه نمازهای واجب و نافله است و اثر عمل به این نکته ایجاد حضور قلب در درون انسان نمازگزار است.
محمد ایمانیمهر