شرحی بر نمایش «باران مایه‌های دختری از جنس من» در جویبار

 به گزارش ایکنا از مازندران حمید رضا گل محمدی تواندشتی شرحی بر نمایش« باران مایه‌های دختری از جنس من» برای این خبرگزاری ارسال کرده است که عینا نقل می‌شود.

در این یادداشت آمده است؛ که از سوی کارگردان جوان، خوش فکر و تحصیل کرده جویباری به شیوه واقع گرایانه به روی صحنه رفت،  یک  درام عاشقانه و با موضوع ازدواج و محوریت آسیب های اجتماعی است و به داستان دختر و پسری می پردازد که از کودکی هم بازی یکدیگر بوده‌ به وجود یکدیگرعادت می‌کنند، در گذر زمان و بزرگ شدن آن ها به یکدیگر وابستگی بیشتری پیدا کرده و همین حس وابستگی، داستان را دچار چالش می‌کند و... دیده شدن تابلوی بسیار زیبا در صحنه و شنیده شدن موسیقی آرام عاشقانه در بدو ورود به سالن و حاکمیت سکوت در سالن پس از استقرار مخاطبان بر روی جایگاه  تماشاکنان،  شروع بسیار هوشمندانه‌ای را برای این نمایش رقم  زده است.

بازی روان و احساسی و زیر پوستی بازیگران، یکی از نقاط مثبت در بخش بازیگری بود که بازیگر زن توانست با بازی خود و فرو رفتن در حس  و انرژی بسیار زیادش در بازیگری، اشک را بر چشمان مخاطبان جاری و بازیگر مرد نیز با بازی خوب و رعایت مکث‌ها و سکوت‌های به موقع، نفرت در مخاطبان برانگیخته و موقعیت هم ذات پنداری فراهم آورد، می‌توان گفت که بازیگر مرد اساسآ بازیگر مکث و سکوت است. 

 طراحی صحنه مناسب کار، اجرای دکور مطابق طراحی  با ارایه  اصول فنی، تعادل و توازن در صحنه، بهره مندی بسیار عالی بازیگران از آن، استفاده صحیح از لوازم صحنه، طراحی نور و همگامی آن در استمرار و قدرت بخشیدن به گفت و گو ها  از نقاط قوت و  این نمایش بود که با برنامه ریزی و طراحی بسیار هوشمندانه و متفکرانه به اجرا در آمده است.

از دیگر نقاط مثبنت این نمایش طراحی لباس، انتخاب موسیقی مناسب  بود  که در روند پیشرفت کار، موثر واقع گردید که نشانگر این است که کارگردانی کار با ریز بینی و وسواس خاصی صورت پذیرفته است.

یکی از مسایلی که دغدغه همیشگی هنرمندان مازندرانی را فراهم می سازد این است  بماند که  هنرمندان تئاتر مازندران از سالن‌های آمفی تئاتر بر اساس استانداردهای موجود بهره مند نیستند در موقع اجرا با معظلات بسیاری نظیر اختلال در سیستم‌های مختلف  به ویژه سیستم  نور پردازی روبرو می شوند که عوامل فنی کار را جهت اجرایی کردن  بلکه  در زمان  به روی صحنه بردن  نمایش دچار مشکلات عدیده ای می شوند که برمی گردد به فرسودگی سیستم های نوری و صوتی وتجهیزات سالن که نسبت به تعمیر و نگهداری آن اقدامی صورت نمی پذیرد.

یکی از معظلات  دیگر بر سر راه سالن ها این است که  اکثر سالن‌های آمفی تئاتراستان فاقد یک مسئول فنی هست که بتواند سیستم صوتی و نوری و امور مربوط به سالن ها را رتق و فتق کند. 

ازمتولیان امور فرهنگی و هنری  استان می خواهم که نسبت به تجهیز و تعمیر و نگهداری  سالن ها توجه خاصی شود تا اینکه هنرمندان در هنگام اجرا با اطمینان خاطر، کار خود را به سرانجام برسانند. 

سخن پایانی این است شهرستان جویبار برای اولین بار شاهد اجرای نمایشی است که از سطح کیفیی بسیار بالایی برخوردار بوده و رضایتمندی مخاطب را در بر داشته و موفق عمل کرده است  و این موفقیت و رضایتمندی مخاطب را می توان مدیون انسجام و صمیمیت اعضای گروه دانست  که خالصانه و با انرژی در پای کار حضور پیدا کردند.
در این نمایش دستیاری کارگردانی این نمایش را سید احسان جعفری و جلال ذبیحی   برعهده داشته اند و فاطمه سجادی در نقش نیلوفر و امین باقری در نقش مسعود  به ایفای نقش پرداختند. 

لازم به ذکر است در این نمایش حمیدرضا گل محمدی تواندشتی و امین باقری به عنوان طراح صحنه و  مجری دکور، احمد باقری، محمد نیکخواه، علی درودی محسن یوسفی و امیرحسین آرمند به عنوان دستیاران صحنه، نسرین باقری به عنوان منشی صحنه، زهرا اصغری به عنوان مسئول موسیقی و افکت، امین باقری و امیرحسین فلاحت پیشه به عنوان طراحان نور، یوسف آرمند و شهاب کلبادی نژاد به عنوان طراحان پوستر و بروشور ، رضا توکلی، ملیحه ساداتی به عنوان عکاس، محسن رحمانی، کوثر اکبر زاده و ابراهیم اطهری به عنوان روابط عمومی و امور تبلیغات، هادی قنبری و  امیر حسین مبینی به عنوان مسئول ساخت تیزر، رضا توکلی به عنوان فیلمبردار و ابراهیم اطهری به عنوان فیلمبردار پشت صحنه در این نمایش همکاری داشتند. 

 این نمایش 25 بهمن ماه 96 در سالن الغدیر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان جویبار به روی صحنه رفت و تا سوم اسفند ماه راس ساعت  17 الی 19  به اجرا در خواهد آمد.

انتهای پیام