سید احمد برآبادی در گفتوگو با ایکنا از خراسان جنوبی، اظهار کرد: مردم پارچهای نازک به دور کوزهها و قلیان های سفالی میپیچیدند و داخل آن ها را آب میکردند و روی پارچه را مقداری خاکشیر میچسباندند که به تدریج سبز میشد و روی سفره هفت سین میگذاشتند.
وی افزود: اجرای مراسم نوروز طی دو هفته و گاهی بیشتر ادامه داشته و دارد و مردم در آن روزها به سرور و شادی میپردازند.
مدیر حوزه پژوهش و مطالعات اداره کل میراثفرهنگی خراسانجنوبی تصریح کرد: نخست تهیه و آماده کردن پوشاک و کفش و کلاه و جامه عید بود و سعی میکردند تا پیش از فرا رسیدن نوروز برای خود و خانواده به ویژه کودکان و نوجوانان پوشاک و پای افزار نو فراهم کنند و چنانچه توان مالی برای تهیه پوشاک نو نداشتند، بهترین جامهها و کفشهای خود را شسته و تمیز و مرتب کرده و برای عید آماده میکردند.
برآبادی گفت: مردم در آستانه فرارسیدن سال نو تهیه مایحتاج زندگی خود را مانند آرد، برنج، روغن، قند و شکر، چای و انواع حبوبات را تهیه و ذخیره میکردند تا اینکه هنگام تحویل سال خانه آنها خالی نباشد. کار دیگر خانه تکانی بود بدین گونه که خانه و محل سکونت خود را از هر حیث تمیز و مرتب میکردند تا در موقع تحویل سال، خانه آنها شسته و رفته باشد.
مدیر حوزه پژوهش و مطالعات اداره کل میراثفرهنگی خراسانجنوبی با اشاره به اینکه تهیه سبزه یکی دیگر از کارهایی بود که انجام میشد، گفت: سبزه نوروزی در همه جا معمول است و در بیرجند آن را « سر سبزی یا سرسوزی» مینامند.
برآبادی با اشاره به اینکه سر سوزی را با سبز کردن دانههایی مانند گندم، جو، عدس، ماش در بشقاب و دُوری آماده میکردند، تصریح کرد: عده ای علاوه بر این سبزه ها، پارچه ای نازک به دور کوزه ها و قلیانهای سفالی میپیچیدند و داخل آن ها را آب می کردند و روی پارچه را مقداری خاکشیر یا منداب میچسباندند که به تدریج سبز میشد و آن را روی سفره هفت سین میگذاشتند.
انتهای پیام