جهادگران دانشجو؛ شهرها در انتظار شما هستند!

به گزارش ایکنا از قزوین، رهبر کبیر انقلاب و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی در تمامی عمر گران‌مایه خود همواره بر رسیدگی به وضعیت مستضعفان و محروم آن جامعه و رفع مشکلات آنان تأکید داشتند و احقاق حقوق این طبقه و برقراری عدالت اجتماعی از دغدغه‌های همیشگی آن امام بزرگوار بود. چنانچه که بارها از این قشر به‌عنوان ولی‌نعمت یاد می‌کردند و مسئولین را به خدمت به محرومین و رفع فقر دعوت می‌کردند. ایشان در سخنانی نغز و زیبا در این خصوص فرموده‌اند: «به مستضعفان و مستمندان و زاغه‌نشینان که ولی‌نعمت ما هستند خدمت کنید».
لذا به نظر می‌رسد در منظومه فکری مقام معظم رهبری و امام خمینی(ره) محرومیت‌زدایی از اهمیت ویژه و ممتازی برخوردار است و فارغ از تأکیدات ایشان وظیفه‌ای شرعی و انسانی است، محرومیتی که تنها در محیط روستایی محدود نمی‌شود و در جای‌جای شهرها نیز می‌توان به‌وضوح آن را در ابعاد مختلف مادی، فکری، فرهنگی و اجتماعی مشاهده کرد. 
حاشیه‌نشینان کسانی هستند که در قلمرو زندگی اقتصادی– اجتماعی شهرها به سرمی برند ولی در نظام اجتماعی آن‌ها ادغام نشده‌اند و ازاین‌رو به‌عنوان شهروندان رسمی در جامعه پذیرفته نمی‌شوند و یا لااقل خود چنین احساسی دارند. 
این گسست از جامعه‌ شهری همراه با ویژگی‌های زیست حاشیه‌ای هم چون شکل و نوع مسکن، مهارت‌های شغلی و خصلت روابط اجتماعی آن‌ها را از شهروندان متمایز می‌سازد، آن‌ها در سکونت‌گاه‌های غیرمتعارف با ساکنین بافت اصلی و شهر زندگی می‌کنند. گروه‌های مزبور بر اثر نیروی دافعه خاستگاه چون فقر و بیکاری و کمتر عوامل جاذب شهری از زادگاه خود رانده‌شده و به شهرها روی آورده‌اند و از آنجا که اکثریت این گروه‌ها بی‌سواد بوده و مهارت لازم جهت جذب در بازار کار شهر را ندارند. 
عامل پس راندن شهری نیز را از شهر رانده و به حاشیه کشانده است، این افراد بیشتر به علت رانش زادگاه خود و کمتر به دلیل عوامل جاذب شهری زادگاه خود را ترک کرده و به شهرها روی می‌آورند.
آن‌ها از یک‌سو به دلیل عدم تطبیق با محیط شهری و از سوی دیگر بر اثر عوامل دیگر از محیط‌های شهری پس‌زده می‌شوند و به‌تدریج در کانون‌های به هم‌پیوسته یا جدا از هم در قسمت‌هایی از شهر سکنی می‌گزینند. 
محل سکونت و نوع مسکن آن‌ها با محل سكونت متعارف شهری مغایر است، همچنین آنان از نظر وضعیت فرهنگی و اقتصادی نیز با جمعیت شهری تمایز دارند، گروه‌های رانده‌شده مهاجران روستایی غالباً فاقد توانمندی حرفه‌ای تحصیلات و بضاعت لازم برای هرگونه مشارکت در حیات اقتصادی شهر، دارای اشتغال کاذب در بخش غیررسمی اقتصاد شهر معرفی می‌شوند. 
یکی از اقدامات خوب سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی استان قزوین سازمان‌دهی دانشجویان نخبه و علاقه‌مند برای حضور در مناطق محروم شهری است اقدامی که در نظر دارد با توجه به مناطق محروم شهری و یا مناطقی حاشیه‌نشینی که در حال حاضر در میانه شهر قرار دارند در خصوص رفع فقر و محرومیت  فعالیت‌هایی را انجام دهد. 
از اهداف طرح اردوی جهادی «مهر باران» این بود که در وهله اول انواع محرومیت‌های علمی، آموزشی و معیشتی شناسایی‌شده و در جهت برطرف نمودن آن‌ها با حفظ کرامت تلاش صورت پذیرد لذا با برنامه‌ریزهای صورت گرفته اولویت بر حمایت فکری و فرهنگی از محرومان منطقهِ شناسایی‌شده گذاشته شد که خود می‌تواند سبب رشد و ارتقاء روحیه جهادی دانشجویان شرکت‌کننده در طرح شود، در حقیقت این طرح تمرین بسیار خوبی برای یک زندگی ساده و بی‌آلایش است. 
با برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته بناست با توانمندسازی شغلی و شکوفایی استعدادهای ساکنین محله قدم‌به‌قدم به سمت رفع محرومیت قدم برداشته شود چرا که بر این باوریم راه‌حل نجات بحران فقر از مسیر آگاهی و تلاش می‌گذرد. 
در همین راستا و به‌منظور شناسایی بهتر مشکلات و مسائل موجود و با رعایت ملاحظاتی از قبیل مشابهت بافت معماری منطقه، مشابهات وضعیت اقتصادی ساکنین منطقه، شناسایی بزرگ و امین محله جهت ارتباط با ساکنین محله، مطالعه وضعیت فقر در محله و علل به وجود آمدن آن‌ها، شناسایی تعداد مدارس، مساجد، خانه بهداشت و... و کیفیت آن‌ها، شناسایی تعداد کودکان، نوجوانان و جوانان صورت گرفت. 
همچنین در جهت تکمیل علل دیگر محرومیت که ناشی از کم‌کاری و یا بی‌توجهی مسئولین مربوطه بوده است نیاز به مطالبه گری جدی اقشار مختلف جامعه به ویژه جامعه دانشگاهی به‌صورت محسوس دیده می‌شود لذا نیاز است ویژگی‌های منطقه و آسیب‌ها به‌طور دقیق بررسی شده و کارگروه‌های دانشجویی جهت رفع و حل مشکلات ایجاد شود.
دانشجویان حاضر در طرح دانشجویی اردوی جهادی «مهر باران» در سه حوزه آموزشی، فرهنگی و خانواده ورود جدی داشته و تلاش داشتند کلاس‌های آموزشی رایگان شامل کارآفرینی، آمادگی برای کنکور، کلاس‌های حوزه خانواده ویژه بانوان و مسائل اجتماعی حوزه نوجوانان را به‌صورت رایگان برای اهالی منطقه برگزار کنند، بی‌شک این طرح در بعضی حوزه‌ها به ویژه دوره‌های آموزشی به‌صورت مستمر ادامه خواهد داشت. 
در این میان بهره گرفتن از توان و همت والای اهالی محل و مشارکت دادن آن‌ها به ویژه اهالی معتمد محل شامل هیئت‌امنای مسجد و پایگاه‌های بسیج می‌تواند به کاهش محرومیت‌های موجود در این مناطق کمک بسزایی کند چرا که محرومیت‌های عمرانی، آموزشی، فکری، اجتماعی و فرهنگی در این مناطق بسیار جدی است و آسیب‌های اجتماعی از جمله اعتیاد، طلاق و امثال آن عمدتاً از بیکاری و درآمدهای حداقلی ناشی می‌شود که به‌صورت زنجیره‌وار به هم متصل شده‌اند.
از زیبایی‌های طرح دانشجویی اردوی جهادی «مهر باران» شرکت دانشجویان و اساتیدی از دانشگاه‌های مختلف استان است که تلاش و همت خود را برای استفاده از تمام ظرفیت‌های علمی، فرهنگی و هنری خود را جهت رفع محرومیت و گسترش عدالت به کار می‌گیرند. 
اردوهای جهادی مقصدشان محرومیت‌زدایی از مناطق کم برخوردار است و تلاش می‌کنند تا با ساخت‌وساز و آبادانی در مناطق کم برخوردار محرومیت‌ها را بزدایند و خوشبختانه چند سالی است که اردوهای جهادی رنگ و بوی بیشتری گرفته و کمتر دانشجو و طلبه را می‌توانی پیدا کنی که به این اردوها نرفته باشد.
آری دانشجویان در این اردوها مهارت و دانش‌هایی را از اهالی محل کسب می‌کنند که در هیچ دانشگاه و کلاسی نیاموخته‌اند لذا شایسته است تلاش کند در این سفر با خاطرات شیرین و دست‌پر برگردند، به امید روزی که هیچ منطقه‌ای در کشور دچار محرومیت نباشد.

یادداشت از رقیه ملاحسنی

انتهای پیام