
عبدالله کشاورز در گفتوگو با ايكنا از قزوین، اظهار کرد: با توجه به اینکه ماه رمضان در فصول گرم قرار دارد کم آبی بدن یکی از مشکلات در روزهای روزدهداری است که روزدار بودن در روزهای بلند، ساعتهای طولانی گرسنه ماندن، تشنگی و کم آبی بدن را در پی دارد.
این متخصص طب سنتی با بیان اینکه هنگام افطار با توجه به اینکه ساعتهای طولانی معده خالی مانده است، توضیح داد: هنگامی که معده خالی است حرارت معده افزایش پیدا میکند و هر چه معده ساعتهای بیشتری خالی باشد حرارت معده نیز افزایش پیدا میکند به همین علت معده رطوبت خود را از دست داده و گرمی و خشکی آن نسبت به وضعیت عادی بیشتر میشود.
وی اضافه کرد: به دلیل روزهداری و خشک بودن معده باید در هنگام افطار به صورت تدریجی حرارت معده را بکاهیم که این امر با نوشیدنیهای ولرم از جمله آب جوش و یا شیر ولرم انجام میشود.
کشاورز تشریح کرد: در هنگام افطار با توجه به روزهداری میزان قندخون پایین است که در اين صورت باید غذایی مصرف شود که قندخون را افزایش دهد ضمن اينكه بار آن زیاد نباشد؛ بنابراين روزهدار از غذاهای سنگینی مانند زولبیا، آش رشته و حلیم به صورت مداوم استفاده نكند بلکه بايد برای افطار آب جوش ولرم یا شیر به همراه يك نوع شیرینی ساده مانند خرما و یا یک قاشق عسل مصرف كند.
وی با اشاره به اینکه بین افطار و وعده بعدی غذایی باید 15 تا 20 دقیقه فاصله باشد تا حرارت معده کاهش پیدا کند، عنوان کرد: روزهداران در افطار نباید پُرخوری و روی هم خوری داشته باشند و فواصل بین غذاها رعایت شود و بین هر وعده ها 2 ساعت فاصله باشد.
این متخصص طب سنتی گفت: گاهی مشاهده میشود در هنگام افطار سفرههای رنگین چیده میشود که مختلف خوری در یک وعده معده را دچار مشکل خواهد کرد چراکه معده قادر به هضم آن نخواهد بود.
وی در پايان افزود: بهتر است در وعده بعد از افطار غذای سبک و چیزی که در روزهای عادی به عنوان شام سبک صرف میشد مورد استفاده قرار گیرد.
انتهای پيام