
به گزارش ایکنا، شهید حافظ کل قرآن «ابراهیم فاخر دانش» در اول مهرماه سال 1334 در تبریز چشم به جهان گشود و در چهارم اسفندماه 1362 در «پنجوین» به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
در بخشی از وصیت نامه شهید فاخر دانش آمده است: انشاءالله هر قدمم و هر نفسم در جبهه برای رضای خدا باشد، وای بهحال کسانی که اسیر نفس خود هستند و برای حفظ منافع و لذتهای زودگذر نمیخواهند حقایق را بشنوند و در نتیجه عمل نمیکنند، نه خودشان به جبهه میروند و نه به فرزندان خود اجازه چنین کاری را میدهند، وای بهحال کسانی که چون شیخین نهروان بر رهبر زمان خود شوریدهاند، وای بهحال کسانی که در این لحظات سرنوشتساز کشور اسلامی، احتکار، گرانفروشی، شایعهسازی و کارشکنی میکنند، اینها بدانند که آخر کارشان نابودی و خسران خواهد بود.
او در ادامه وصیتنامهاش نوشته است: اما تو ای مادرم! در فقدان من گریه مکن، زیرا دشمنان خوشحال خواهند شد. امید است که اسلحهام بر زمین نماند.
یادآور میشود، شهید فاخر دانش سالهای تحصیلی ابتدایی و راهنمایی را با نمرات خوب سپری کرد. بعد وارد دانشگاه شد تا رشته مکانیک را در سازمان فنی و حرفهای با موفقیت به پایان برساند. همزمان با آن بدون اینکه کسی خبردار بشود در حوزه علمیه تبریز ثبتنام کرده و مشغول یادگیری علوم اسلامی و حوزوی میشود. ابراهیم، حافظ کل قرآن و مدرس قرآن شد و اولین کلاس خود را در مسجد «بادکوبهای» تشکیل داد و در زمان طاغوت با دوستانش جلساتی تشکیل میداد که اکثر جلسات در منزل پدری برگزار میشد. توأم با درس و حوزه و تدریس قرآن به ورزش کاراته علاقه داشت و چندین سال در این رشته ورزشی فعالیت کرد تا جایی که بعدها خودش هم کاراته را تدریس میکرد.
انتهای پیام