طواف عشق بر گِرد حرم با زمزمه «لبیک یا حسین»
گروه فرهنگی - زینب بعد از ۴۰ روز از شام قصد کربلا میکند و خود را به اربعین عاشورا میرساند، عاشورایی که حماسه عظیمی را ثبت کرده که اکنون پس از گذشت هزار و ۴۰۰ سال بر ورقهای تاریخ بشریت درخشان است.
به گزارش ایکنا از قزوین، زینب میآید تا به برادر از درد ۴۰ روزه بگوید از درد اسارت، از درد جا گذاشتن امانت برادر در خرابه شام، از بیقراری سهساله، از نبود علمدار، از اشکهای رباب، از داغ برادر و پسر و خاندان.
زینب پس از 40 روز آمده تا بگوید دختر علی را بر شتر بی جهاز سوار کردند، دستان خاندانش را بستند و کودکان را بر روی تیغهای بیابان راندند؛ زینب آمده است تا با برادر از دردهای 40 روزه بگوید.
و حال بعد از هزار و ۴۰۰ سال میلیونها مسلمان به یاد کاروان اهلبیت (ع) با پای پیاده از حرم شیرمردان بهسوی دشت بلا میروند تا بگویند امروز میلیونها زائر با پای دل و چشمانی گریان پای در ره او گذاشتند تا به دنیا بگویند راه اباعبدالله ادامه دارد.
قلم خبرنگاریام خجل است از بانویی سخن بگوید که خود بزرگترین پیامرسان کربلا بود و اگر نبود زینب، کربلا در کربلا میماند، اگر زینب نبود راه برادر نیمهتمام مانده بود، اگر زینب نبود اربعین هم نبود.
مجمع جهانی دیگری در سرزمین عشق به پا شده و میلیونها زائر خود را به کربلا رساندند تا بگویند اینک مهدی فاطمه تنها نیست و اینهمه دلداده به عشق اباعبدالله (ع) در مسیر دین و قرآن قدم نهاده و بعد از حج بزرگترین تجمع مسلمانان را رقم میزنند.
حسین (ع) بیشتر از آب تشنه لبیک امت بود و اینک بعد از هزاران سال مردم پیام امام خود را از گوش تاریخ شنیده و پای در ره امام خود گذاشتند تا با زمزمه «لبیک یا حسین» بر گِرد حرمش طواف عشق کنند.
کربلا، راه حسین (ع) و یارانش زمینهساز مقدمات ظهور خواهد بود حتی اگر معاندان دست به سانسور اخبار این تجمع بزنند کاری از پیش نخواهند برد.
و این راه ادامه خواهد داشت، باشد که در سالهای آینده با گام گذاشتن در اربعین مسافر سرزمین عشق و دلدادگی شویم.
یادداشت از زهرا حسینی فلاح
انتهای پیام
