چرا بابا نوئل جای عمو نوروز را در جشنهای ما گرفت؟
گروه اجتماعی- پيداکردن بهانهای برای شادبودن یا هدیه دادن یک خصوصیت خوب اخلاقی است اما خیلی وقتها این بهانهها چندان هم با ریشه ما و فرهنگمان جور درنمیآید. از اصلیترین آنها همین ایام آغاز سال نو میلادی یا جشن کریسمس است.
به گزارش ایکنا از کردستان، پيداکردن بهانهای برای شادبودن یا هدیه دادن یک خصوصیت خوب اخلاقی است اما خیلی وقتها این بهانهها چندان هم با ریشه ما و فرهنگمان جور درنمیآید. از اصلیترین آنها همین ایام آغاز سال نو میلادی یا جشن کریسمس است. برای کسی که حتی نمیتواند ماههای میلادی را نام ببرد خریدن درخت کاج چند میلیونی و گرفتن عکس کنار آن و گذاشتن در شبکههای اجتماعی به یک نوع کلاس گذاشتن تبدیل شده است.
این روزها خانوادههایی را می بینیم که با خرید درخت کاج و تزئین آن و خریدن لباس بابا نوئل برای فرزندانش میخواهند به نوعی در این ایام شادی را به خانههای خود ببرند و آنقدر به مراسم کریسمس اهمیت می هندکه آدم فکر میکند خیلی به فرهنگ و سنن ایرانی و باستانی خودمان کم لطف و بیوفا شدهایم و منازل خود را از المانها و تصاویر مناسبتها و جشنهای غربیها پرکردهایم. اما برگزاری جشن و شادی به چه قیمت؟ و آیا برگزاری این مراسمات به مرور زمان نمیتواند به یک آسیب در جامعه تبدیل شود؟ چرا کریسمس امروز در جامعه اسلامی ما بها پیدا کرده است؟ چرا امروز، آنقدر که بابا نوئل شادی آفرین است به عمو نوروز بهاداده نمیشود؟ برگزاری این جشنها از سوی مسلمانان ایران اهمیت چندانی داده نمی شود و زیاد هم جدی گرفته نمیشود. در این راستا با دکتر همایون قسمتی مصاحبهای داشتیم که در ادامه متن آن آمده است.
دکتر همایون قسمتی، روانشناس، مشاور و مددکاری اجتماعی و خانواده در گفتو گو با ایکنای کردستان، گفت: برگزاری مناسبتهای غربی در فرهنگ ما جایی ندارد، اما مدتی است ایرانیها به برگزاری این مراسم و جشنها به ویژه کریسمس علاقه عجیبی پیدا کردهاند.
جای خالی شادیهای سازمانیافته
وی با اشاره به اینکه جوانان همانند دیگران نیازمند شادیاند و براساس نیازهایشان برای خود بهانه دورهم بودن و جشنگرفتن ایجاد میکنند، افزود: بیشترین جواب برای جشن گرفتن جوانان ایرانی در روزهای هالووین، ولنتاین و کریسمس و... این است که جوان ما نیاز به شادی دارد و چون برای شادی و نشاط او برنامهریزی نشده، خودش دست به کار شده است.
قسمتی بیان کرد: ایرانیها جشنهای کریسمس، هالووین و... را به دلیل خلأ شادی در جامعه میدانند. خلائی که جوانان سعی میکنند با پرکردن آن به زندگی خود رنگ دیگری بدهند. از آنجا که برای ر فع خلاء آنها برنامهای نداریم و خلاء جشن و شادی در محیط عمومی و امن پیشبینی نشده است، آنها براساس سلیقه شخصیشان در فضای خصوصی خانه جشن میگیرند و به شادی میپردازند.
وی اعلام کرد: جشن دارای خصوصیت خلاقی است به این معنی که برای برگزاری هر جشنی نیاز به ملزوماتی بوده که از طرف برگزارکنندگان آن بر اساس تقسیم کار و بر حسب جنس و سن افراد در زمینههای متفاوت از قبیل نوع پوشاک، خوراک، تزئین خانه، خرید و... تهیه میشود.
مناسبتها را شادمانه برگزار نکردیم
این روانشناس کردستانی عنوان کرد: از پتانسیلها و تواناییهای ایرانی و اسلامی خود که در حوزه شادی داریم به نحو احسن استفاده نمیکنیم، باید آنها را به سمت مراسم و اعیاد شادی هدایت کنیم و در جامعه ما اینقدر که به مناسبتهای عزای مذهبی میپردازیم، برای مناسبتهای اعیاد مذهبی برنامه نمیگذاریم.
وی بیان کرد: ما هم مناسبتهای بزرگ و مهمی مثل عیدنوروز و شب یلدا داریم که پر از شادی و نشاط است اما آنچنان که مهم هستند به آنها پرداخته نمیشود.
قسمتی با اعلام اینکه تلویزیون در کمکردن ارزش این مناسبتها خیلی مقصر بوده و شبکههای ماهوارهای بهتر توانستند مخاطب جمع کنند، افزود: در عیدنوروز که باید عید شادی و سرگرمی باشد، آنقدر برنامههای مفرح ما کم است که مردم پای برنامههای شبکههای دیگر مینشینند. درمقابل شبکههای ماهوارهای در همه فضای خانه و زندگی ما حتی سلامت روان و حوزه پزشکی نیز رخنه کردهاند.
وی ادامه داد: فضای مجازی و شبکههای اجتماعی آنقدر در راستای ترویج فرهنگ غرب تلاش میکنند که جامعه جوان با میل و رغبت به سوی آنها گرایش پیدا میکند چراکه تصور میکند تمام مناسبتهای آن جامعه پر از شادی و نشاط است و هیچ غمی در آن وجود ندارد. همین تصور اشتباه مردم از جامعه غربی از کجا میآید؟ همین که فکر میکنند مردم آنها بیشتر زمان خود را به شادی میپردازند، از کجا میآید؟ اگر فامیلی در کشورهای دیگر دارید که میتواند شما را کمک کند، از آنها بپرسید که چند ساعت در روز کار میکنند؟ تا متوجه شوید تصور شما کاملا اشتباه است.
این مشاور خانواده در ادامه گفت: همه تبلیغات رسانهها و شبکهها باعث میشوند که جذابیت برنامههای غربی بیشتر باشد اما این به معنی آن نیست که این جوانانی که اکنون از آنان تبعیت میکنند، علاقه ای به فرهنگ غرب دارند.
وی عنوان کرد: اسلام دین نشاط است اما آنچه اکنون از دین نمایش داده میشود همه آنچه وجود دارد، نیست و گاهی افراد سهوی یا عمدی تصویری اشتباه از دین اسلام به جوانان ما نشان میدهند. جامعه نیاز به شادی و نشاط دارد. بچههای دهه شصت و هفتادی که همان جوانهای امروزی باشند به سرگرمی شادی و تفریح نیاز دارند.
جوانها نمیخواهند مسیحی باشند
قسمتی افزود: نمیتوانیم شادی را از جوانان بگیریم و منتظر اتفاقات بدی همچون گرایش آنان به موادمخدر و روانگردانها که نمادی از شادی موقت هستند، نباشیم.
وی اعلام کرد: به جای اینکه فکر کنیم این حرکت جوانان نشان دهنده گرایش آنها به فرهنگ غیرخودی است و اینکه آنها میخواهند مسیحی شوند باید برای اوقات و زمان آنها فکری اساسی کنیم.
این روانشناس افزود: احیای جشنهای مذهبی، قومی و ملی یکی از راهکارهای ایجاد شادی بین جوانان است. شما به مراسم عاشورا نگاه کنید. هر سال این مراسم به صورت باشکوه برگزار میشود و بسیاری از جوانان نیز در این مراسم شرکت کرده و براساس آداب و سنن گذشتگان این مراسم را برگزار میکنند که واقعا اتفاق بسیار خوبی در فرهنگ جوانان ماست.
جشن گرفتن و شادیکردن را تبلیغ کنیم
وی بیان کرد: جامعه و مردم نباید به شادیها نگاه منفی داشته باشند. یکی از نکات مثبت جشنها ایجاد همبستگی و انسجام بین افراد است.
این روانشناس عنوان کرد: جشن باعث میشود روحیه تقسیم کار در افراد شکل بگیرد و زندگی آدمها بر اساس تقویم جشنها و هر گردهمایی دیگری تنظیم و قاعدهمند شود.جشن معیاری برای یادآوری زمان است و باعث میشود تا افراد در زمان گم نشوند مثلا شما به خودتان قول میدهید بعد از جشن شب یلدا حتما فلان کار را انجام دهید.
وی در پایان یادآور شد: جشن به علت خصوصیت تاثیرگذار مثبت بر روان انسان میتواند کارکرد گاه شمار را در زندگی انسانها بازی کند.
گزارش از ملیحه سیفی
گزارش خوب و اساسی بودکاش تعداد این گزارش ها را افزایش بدین تا شاید صدای مردم به گوش مسئولان فرهنگی برسد و به فکر راه چاره ای باشند. 
