میرجلالالدین کزازی، شاهنامهپژوه و پژوهشگر برجسته ادبیات فارسی، در گفتوگو با خبرنگار ایکنا درباره نوروز گفت: نوروز گرامیترین جشن ایرانی است که کارکردی بنیادین و بیمانند در تاریخ و فرهنگ ایران در طول زمان داشته است و دارد. گزاف نیست اگر نوروز را برترین نشانه فرهنگ ایران و حتی نماد این فرهنگ بدانیم. به گونهای که میتوانیم بیگمان بر آن باشیم که در هر گوشه گیتی که نمود و نشانی از نوروز هست، فرهنگ نازشخیز و گرانسنگ ایرانی تا بدان گوشه راه برده است.
وی افزود: نوروز را مردمانی برمیگذارند که با آن آشنایی دارند یا از آن بهره و اثر ستاندهاند که کشورشان هرگز نه بخشی از جغرافیای سیاسی ایران بوده و نه پارهای از جغرافیای پهناور فرهنگی این سرزمین. از همین رو نام نوروز با نام ایران پیوندی تنگ، ژرف، ناگزیر و ناگسستی یافته است.
کزازی در ادامه بیان کرد: من شادمانم که میتوانم فرارسیدن نوروز و بهار دلافروز و سال 1398 را بدین گونه به یکایک ایرانیان فرخ باد بگویم و آرزو ببرم که خوی و خیمشان بهاری باشد و هر روزشان روزی نو.
این استاد ادبیات فارسی ادامه داد: نوروز بهار، از دیدی، روزگار ترازمندی است. ترازمندی بنیادینترین خاستگاه آرامش و بهروزی و زندگانی بهآیین است. کسی که بهار را به درون خود میبرد، در او ترازمندی از جهان بهروز به جهان نهفته راه میجوید و در آرامش خواهد بود و در آشتی با خویشتن، زیرا در هر آنچه با ترازمندی ناساز است به دور میماند. امیدوارم که این سال در سایه نوروز و بهار برترین پیام آن ترازمندی سالی باشد دیگر سان ایرانیان را، حتی با نگاهی فراختر همه جهانیان را.
وی در ادامه درباره برنامه نوروزی خود گفت: در سنت خانوادگی ما آیین آن است که روزهای نوروزی را در خانه بمانیم و پذیرای مهمانان باشیم. کمتر پیش میآید که به سفر برویم. از همین روی برنامه سفر در میان نیست.
کزازی گفت: یکی از کارهایی که من هر زمان بتوانم و شدنی باشد بدان میپردازم، خواندن کتاب است و در این روزها در زمانهایی که میتوانم کتاب خواهم خواند.
انتهای پیام