گروه معارف ــ دحوالارض روزی است که روزیها و نعمتهای پروردگار گسترش یافته است؛ نعمتهایی که توان شمارش آن را نداشته و کسی را یارای شکر آن نیست و اگر در بزرگی شأن دحوالارض بنگریم، حیرتزده میشویم.
۲۵ ذیالقعده روز دحوالارض است و منظور از دحوالارض این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب فراگرفته بود؛ ابتدا زمین کعبه و بهتدریج سایر خشکیها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گستردهتر شدند.
یکی از آن چهار روزی است که در تمام سال به فضیلت روزه ممتاز است. در روایتی روزهاش مثل روزه هفتاد سال و در روایت دیگر کفاره هفتاد سال است.
روزیها و نعمتهای پروردگار در چنین روزی گسترش یافته است؛ نعمتهایی که توان شمارش آن را نداشته و کسی را یارای شکر آن نیست و اگر در بزرگی شأن دحوالارض بنگریم، حیرت زده خواهیم شد. از این جاست که انسان عارف و مراقب در برابر خیل نعمتهای گوناگون، شکرگذاری را بر خویشتن واجب میبیند.
اعمال روز دحوالارض
نماز این روز دو رکعت است؛ که در هر رکعت بعد از «حمد»، پنج مرتبه «توحید» و «الشمس» خواند میشود و بعد از سلام نماز نیز ذکر «لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ» قرائت میشود.
و بعد از آن شخص نمازگزار باید دعا کند ودعای «یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِی عَثْرَتِی یَا مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِی یَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِی وَ ارْحَمْنِی وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَیِّئَاتِی وَ مَا عِنْدِی یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ» را بخواند.
انجام غسل به نیت روزِ دحوالارض و زیارت حضرت امام رضا(ع) در این روز از بهترین و با فضیلتترین اعمال مستحبی است.
احیا و شب زندهداری شب دحوالارض که برابر با یک سال عبادت است.
در آیه سوم سوره مبارکه رعد قرآن کریم نیز به این روز اشاره شده است و حق تعالی میفرماید: «وَ هُوَ الَّذی مَدَّ الْاَرْضَ» یعنی (و اوست کسی که زمین را گسترش داد). خداوند زمین را به گونه ای گسترانید که برای زندگی انسان و پرورش گیاهان و جانداران آماده شود؛ گودالها و سراشیبیهای تند و خطرناک را با فرسایش کوهها و خرد کردن سنگها و تبدیل به خاک پر شد و زمین مسطح و قابل زندگی شد.
حضرت علی(ع) دحوالارض را نزول اولین رحمت خداوند بر اهل زمین بیان میکنند و میفرمایند: «کسی که در این روز روزه بگیرد و شبش را به عبادت بایستد، عبادت صد سال را که روزش را روزه و شبش را عبادت کرده است خواهد داشت.»
دحوالارض روزی که میلاد پیامبران اولوالعزم ابراهیل خلیلالله، عیسی روحالله در آن ثبت شده و پیامبر اکرم(ص) در این روز برای حجةالوداع به همراه حضرت فاطمه زهرا(س) از مدینه خارج شدند و بنا به نقلی روز ظهور حضرت حجت(عج) است.
خداوند در سوره نازعات آیه 30 میفرماید: «وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذلِکَ دَحیها» یعنی: (و زمین را بعد از آن با غلتانیدن گسترش داد.)
بارالها! همانگونه که در این روز خشکیهای زمین را در دل امواج گستردی، از حرم دلم، زیباییهای فضایل را بگستران تا طغیان نفس سرکشم را مهار کند؛ چشمههای حکمت را از اعماق وجودم بجوشان و آرامشی را در سایه عبادت و اطاعت عطا کن که مرا از لرزش و اضطراب بازدارد.
یادداشت از حجتالاسلاموالمسلمین حبیبالله زمانی، نماینده ولیفقیه در جهاد کشاورزی چهارمحالوبختیاری
انتهای پیام