ضرورت شناخت تفاوت‌های محیط دانش‌آموزی و دانشجویی

به گزارش ایکنا از چهارمحال و بختیاری، محمد ربیعی، روانشناس و عضو هیئت علمی گروه روانشناسی دانشگاه شهرکرد، عصر روز گذشته در اولین «گردهمایی خانواده و دانشگاه» که با دعوت از خانواده‌های نودانشجویان دانشگاه شهرکرد و مسئولان و مدیران این دانشگاه برگزار شد، با بیان اینکه رفتارخانواده‌ها در قبال نودانشجویان به سه نوع تقسیم می‌شود، اظهار کرد: عده‌ای، پذیرش فرزند در دانشگاه را به منزله اتمام مسئولیت خود می‌دانند در مقابل، عده‌ای به صورت افراطی نگران وضعیت جدید فرزندشان هستند و نظارت زیادی اعمال می‌کنند.

ربیعی با اشاره به گروه سوم خانواده‌ها، بیان کرد: گروه سوم خانواده‌هایی هستند که ضمن مراقبت و داشتن دغدغه نسبت به وضعیت جدید فرزند خودشان در محیط دانشگاه، به استقلال فکری و عملی فرزندشان احترام می‌گذارند.

مشاور خانواده، با بیان اینکه گروه اخیر،  از نظر روانشناسی حالت مطلوب دارند، اضافه کرد: لازمه برخورد معتدل و حفظ استقلال شخصیتی فرزند نودانشجو، شناخت تفاوت‌های محیط دانش‌آموزی و دانشجویی و فرصت‌ها و تهدیدهای دوران دانشجویی است.

وی ادامه داد: یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های محیط دانش‌آموزی و دانشجویی این است که مدت زمان مورد نیاز برای پرداختن به امور تحصیلی و مطالعه درسی و علمی زیاد در دانشگاه نسبت به مدرسه بیشتر و نیز، فضاهای تفریحی و فرهنگی دانشگاه بسیار وسیع‌تر از مدرسه است.

ربیعی با برشمردن فرصت‌های دوران دانشجویی گفت: رشد خودرهبری، زندگی گروهی و پذیرش دیگران، آشنایی با فرهنگ‌های مختلف، استقلال، افزایش مهارت‌های اجتماعی، تبدیل شدن به یک کارشناس، رشد شغلی، تکمیل فرایند هویت‌یابی، آمادگی برای ازدواج و یافت دوستان جدید و گسترش ارتباطات از جمله این فرصت‌ها هستند.

عضو هیئت عملی دانشگاه شهرکرد با اشاره به مهم‌ترین تهدیدهای دوران دانشجویی، تصریح کرد: مشکلات روان‌شناختی و افسردگی، افت تحصیلی، عدم علاقه به رشته تحصیلی، عدم تناسب با رشته تحصیلی، شکست‌های عاطفی، مصرف سیگار و مواد مخدر، تغییر شدید ارزش‌ها، مسائل مالی، مشکلات ارتباطی با همکلاسی‌ها، هم‌اتاقی‌ها و استادان دانشگاه از تهدایدات این دوران به شمار می‌روند.

مشاور برجسته خانواده در ادامه با بیان توصیه‌ها و راهکارهایی برای مدیریت تهدیدها و فرصت‌های محیط دانشجویی، گفت: از والدین می‌خواهم با فرزندان دانشجوی خود ارتباط نزدیک داشته باشند و در صورتی که نیاز به نصیحت و راهنمایی فرزندشان باشد این کار در حضور دیگران صورت نگیرد، به صورت مؤدبانه و بدون تهدید بیان شود و در یک جلسه، نگرانی‌ها و عقاید خودشان را به فرزندشان بگویند، در زمان و مکان مناسب با فرزندان خود ارتباط بگیرند و با این جمله شروع کنند که «دنبال فرصتی هستم که با هم صحبت کنیم».

ربیعی، داشتن صراحت درگفت‌وگو با فرزند را از دیگر توصیه‌های روانشناسانه دانست و بیان کرد: احتیاط و محافظه‌کاری بیش از حد در این ارتباطات نباید وجود داشته باشد و والدین باید آنچه لازم و ضروری است به صورت صریح به فرزند خود بگویند مثلا اینکه: «اخیراً تو را غمگین می‌بینم» و یا «کمتر تو را در حال نماز خواندن می‌بینم».

عضو هیئت علمی گروه مشاوره دانشگاه شهرکرد، تأکید کرد: نگرانی‌های والدین در خصوص مسائل و مشکلات فرزندان دانشجویشان و اظهار همدلی‌ ها باید به صورت واضح به آنها منتقل شود و والدین از بیان این موارد، نگران نباشند و به دانشجو نشان دهند که نگران او هستند و قصد کمک و حمایت از او را دارند.

انتهای پیام