از مِهر معلمی تا دانشآموزانی که در سیاهچادر «شاد» میشوند
با شیوع ویروس کرونا، کلاس درس مقداد هم تعطیل شد و به ناچار به زادگاه خود بازگشت، اما حس مسئولیت پذیریش آنقدر بالا بود که نتوانست نسبت به سرنوشت دانشآموزانش بیتفاوت باشد.
مقداد در گفتوگو با ایکنا از خراسان شمالی، گفت: در دو شیفت درس میدهم که در شیفت صبح چهار و شیفت بعد از ظهر 10 دانشآموز از پایه اول تا ششم ابتدایی دارم.
دانشآموزهایش در حوالی روستای نارلی آجیسو در درههای پاشایلی در شهرستان مراوه تپه زندگی میکنند و خانوادههایشان در این منطقه سیاهچادرهای خود را برپا کردهاند.
زمانی که دیدم تعطیلی مدارس ادامهدار شد، برای اینکه بچهها از درس خیلی فاصله نگیرند، کاربرگهایی را برای قسمتهای تدریس نشده دروس علوم، ریاضی، فارسی که اولویت بیشتری دارند را آماده کردم و برایشان به سیاه چادرها بردم.
باقرزاده 320 کیلومتر را طی میکرد تا به درههایی که محل زندگی بچهها بود برسد و کاربرگها را تحویلشان بدهد، اما تعدادی از دانشآموزها چون مدرسه تعطیل بود همراه با چوپانها، گوسفندان را به چرا برده بودند و او باید با موتور به دنبال آنها میرفت تا کاربرگها و توضیحات لازم را ارائه دهد و رفع اشکال کند.
مقداد با اشاره به اینکه مکانهایی که خانوادههای دانشآموزهایش سیاهچادرهای خود را برپا کردهاند حتی آنتن تلفن همراه را هم ندارد، گفت: با والدین بچهها هماهنگ کردهام که در ساعتهایی از روز، بچهها بر روی کوه بروند و با من تماس بگیرند و اشکالات درسی خود را بازگو کنند تا رفع اشکال شود.
مقداد میگوید هر چند رفع اشکال به صورت تلفنی همچون سر کلاس درس نیست و مقدار یادگیری بچهها پایین آمده است، اما چارهای هم نیست چرا که در غیر این صورت بچهها کاملاً از درس فاصله میگیرند.
باقرزاده با بیان اینکه اکنون عشایر به مناطق ییلاقی خراسانشمالی کوچ کرده و دانشآموزهایش در اطراف روستاهای شیروان مستقر شدهاند، ادامه میدهد: قصد دارم یک کار ابتکاری برای آنها انجام دهم، بیشتر خانوادههای عشایری دستگاه لوح فشرده دارند، مطالب آموزشی را آماده کرده و به شکل لوح فشرده در اختیارشان قرار میدهم.
وی در پایان تاکید کرد: همیشه دوست دارم دانشآموزان سرزمینم در بهترین شرایط تحصیلی قرار بگیرند و ازهمین جهت تاکنون تمام تلاش خود را در این عرصه انجام دادهام.
انتهای پیام
