نامهربانی با سنگ قبر مجتهدی که خود بانی مسجد بود + فیلم
تا ۸۰ سال پیش مرقد ملامحمد رحیم در مسجد مشخص بود، اما بعد از تعمیرات و اضافه شدن ایوان به مسجد مقبره ملا، به دلیل محدودیت و کمبود فضا، آثاری از آن نمانده است.
به گزارش ایکنا از مازندران، در دل طبیعیت زیبای دهستان گلیجان تنکابن لزربن؛ روستای مهد علم و تاریخ با داشتههای علمی خود رخ نمایی میکند. از اندیشمندان و فرزانگان راه علم و ادب که در تاریخ منطقه «محال ثلاث» جاودانهاند. لزربن از پیشگامان مدارس جدید و حوزه علمیه قدیم بود. شاید حضور ملا محمد رحیم نه فقط برای این روستا بلکه برای مناطق اطراف هم نعمتی بود که تا امروز همگان از خدمات او بهرهمند میشوند.
شاید هرگز روزی کسی فکر نمیکرد که جوانی از یک خانواده ملاّک و مرفه به مقامی از اجتهاد علم و فرزانگی برسد که چراغ هدایتی برای منطقه و جامعه خود باشد. محمدرحیم یکی از فرزندان قاسم بیک ساکن روستا لزربن بود. روزی در حال عبور از سلیمان آباد وقتی چشمش به تمثال روحانی وارسته و فرتوت میافتد، از اسب پیاده شده و بر این عالم پیر تعظیم میکند. آن روحانی محمدرحیم را بغل کرد و بوسید و به او پیشنهاد داد که دوست داری طلبه شوی؟ محمدرحیم میگوید با کمال افتخار، و زمانی که به خانه برمیگردد، با تمسخر پدر و برادران خود روبرو میشود، اما در این مسیر مصمم استچ و تا آنجا که استاد دختر خویش را به عقد او در میآورد و بعد از مدتی به تهران رفته و از دریای علوم علمای آن خطه بهرهمند میشود.
محمد رحیم در تهران پای درس میرزا حسن آشتیانی شاگرد فاضل شیخ انصاری استفاده میکند. میرزا حسن آشتیانی کسی است که در تحریم تنباکو صاحب مکاتبه نامه معروف میرزای شیرازی اجازه اجتهاد به ملامحمد رحیم را داد. شاید همین روحیه ضد استبدادی استاد بود که باعث شد ملا هم یکی از مشروطه خواهان منطقه باشد و تجلی آن در فرزندانش میرزا یحیی و شیخ نورالدین رئیس نهضت جنگل در تنکابن پدیدار شد و توسط رضا شاه به دلیل همکاری آنها با سید حسن مدرس و میرزاکوچک خان به منطقه برزآباد کاشان تبعید شدند.
بعد از آن ملا محضر میرزا ابوالحسن جلوه و آقا علی حکیم بهره برد و اجازاتی دریافت کرد. بعد از ۲۰ سال به وطن خود تنکابن بازگشت و پس از دریافت اجازه از استاد خود علامه تنکابنی به تاسی از آن مرد بزرگ به روستای خود لزربن رفته و حوزه علمیه رحمانیه و مسجد امام حسین (ع) و کتابخانهای را برای استفاده اهل علم به یادگار میگذارد. از آن اقدامات امروز فقط همان مسجد به یادگار مانده است که بلایا و سختیها و بی مهریهای زیادی دیده که از ظاهر امروزیاش هویداست.
از اولین اقدام ملا محمد رحیم، ساخت مسجدی در روستا بود که بنای اولیه به سده دوازده خورشیدی همزمان با حیات وی برمیگردد. به گفته آقای لزر دوستی، کارشناس ارشد باستانشناسی که از این بنا بازدیدی داشته و تحقیقاتی صورت داده، قدمت آن را با توجه به کاه وگل و ساروج و نوع پی سنگی و تراشههای سر ستونهای چوبی سقف به دویست تا دویست و پنجاه سال پیش تخمین میزند، اما بعدها در زمان فرزندش شیخ نورالدین مسجد یک مرمتی شد و تا ۸۰ سال پیش که توسط اهالی منطقه سقف چوبی مسجد با حلب تعویض و نماهای بیرونی و حیاط بخشی از مسجد شد.
در سال ۱۳۷۲ خورشیدی باز توسط هیئت امنا وقت مسجد تعمیرات دیگری را شاهد بود و داخل سقف با لمبههای چوبی تزئین و ستون چوبی داخل جای خود را به سه ستون بتونی داد و کمی گچکاری و رنگ آمیزی و کف مسجد هم با موزاییک پوشانده شد.
تا ۸۰ سال پیش مرقد ملا محمد رحیم در مسجد مشخص بود، اما بعد از تعمیرات و اضافه شدن ایوان به مسجد مقبره ملا، چون داخل مسجد قرار گرفت و در محل آبدارخانه مسجد بود سنگ قبر ملا با کف مسجد همسطح در تعمیرات بعدی که موزاییک کاری کف مسجد انجام شد، کاملا سنگ قبر ملا در مسجد به دلیل اینکه محل نشستن بود و محدودیت فضا داشت، آثاری از آن نمانده است.
حجتالاسلام والمسلمین حاج شیخ یعقوب شیخ الاسلامی امام جماعت سابقه مسجد لزربن و از همکاران دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم در مصاحبه ای با روزنامههای محلی و خبرگزاریها اعلام کرد که بیش از ۸۰ سال پیش پدر اینجانب به من گفته بود که قبر ملا در ورودی مسجد در محل آبدارخانه فعلی قرار دارد.
در گزارش بعدی به خدمات بهداشتی و اقتصادی و عمرانی ملا محمد رحیم در منطقه اشاره خواهم شد.
گزارش از حجتالاسلام نیما ارزانی
انتهای پیام
