کد خبر: 3911765
تاریخ انتشار : ۳۱ تير ۱۳۹۹ - ۱۳:۵۷

در سوگ جوان‌ترين امام شیعه

شهادت زودهنگام امام جواد(ع) گويای اين نكته است كه فعاليت‌‏های امام جواد(ع) در پاسداری از فرهنگ و ارزش‌‏های اسلامی تا چه اندازه برای حكومت‌‏های جور و ستم، خطرآفرين بوده است.

در سوگ جوان‌ترين امام شیعه

به گزارش خبرنگار افتخاری ایکنا، حضرت امام محمدتقی(ع) در آخر ذی‌القعده، سال ۱۹۵ هجری در 25 سالگی بر اثر زهری كه به دستور معتصم عباسی، توسط ام ‏الفضل همسر آن حضرت (دختر مأمون) به او خورانده شد در بغداد به شهادت رسيد و در كنار مرقد منور جد گرامی‌اش، حضرت امام موسی كاظم(ع) مدفون شد.

آن حضرت در هشت سالگی به امامت رسيد و 17 سال امامت کرد و به هنگام شهادت در ۲۵ سالگی، جوان‌‌ترين امام بود. امامت حضرت با حكومت دو طاغوت زمان، مأمون و معتصم عباسی همزمان بوده است.

شهادت زودهنگام آن حضرت، گويای اين نكته است كه فعاليت‌‏های امام جواد(ع) در پاسداری از فرهنگ و ارزش‌‏های اسلامی تا چه اندازه برای حكومت‌‏های جور و ستم، خطرآفرين بوده است.


پیش‌بینی امام رضا(ع) از شهادت فرزندش


«يُقتَلُ الامامُ الجَوادُ(ع) غَصباً فَيبكِي لَهُ و عَلَيهِ أهلُ السَّماءِ و يَغضَبُ اللَّهُ عَلي عَدوِّهِ و ظالِمِهِ فلا يَلبَثُ إلّا يَسيراً حَتّي يُعَجِّلُ اللَّهُ بِهِ إِلي عَذابِهِ الأَليمِ و عِقابِهِ الشَّديدِ؛ امام جواد(ع) مظلومانه كشته می‏شود، ساكنان آسمان بر او می‏گريند و مرثيه می‏سرايند. خداوند بر دشمن و ستم‌كننده بر او خشم می‏گيرد و پس از كشتن او زمانی كوتاه در دنيا نمی‏ماند، تا آ‏نكه خداوند به زودی دشمن او را به عذابی دردناک و كيفری سخت گرفتار می‏كند.»(بحارالأنوار، ج ۵، ص ۱۴)

چند روایت از امام جواد(ع):

«إعلَم أنَّكَ لَن تَخلُوَ مِن عَينِ اللَّهِ فَانظُر كَيفَ تَكُونُ» بدان كه از ديد خداوند پنهان نيستی، پس بنگر چگونه‏ای.(تحف‌العقول، ص ۴۵۵)

«مَنِ استَحسَنَ قَبيحاً كانَ شَريكاً فيهِ» هر كه كار زشتی را نيک بشمارد، در آن كار شريک است.(بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۸۲)

«مَنِ انقَطَعَ إلي غَيرِ اللَّهِ وَ كَلَهُ اللَّهُ إلَيهِ» آن كه به غير خداوند روی آورد، خداوند به همو واگذارش كند.(بحارالأنوار، ج ۶۸، ص ۱۵۵)

«مَن أطاعَ هَواهُ أعطي عَدُوَّهُ مُناهُ» کسی که از هوای نفس خود پيروی كند، آرزوی دشمنش را برآورده است.(بحارالأنوار، ج ۶۷، ص ۷۸)

«تَأخيرُ التَّوبَةِ إغتِرارٌ» تأخير در توبه كردن فريب خوردن است. (تحف‌العقول، ص ۴۵۶)

«مَن هَجَرَ المُداراةَ قارَبَهُ المَكرُوهُ» آن كه سازش و مدارا را ترک كند، ناگواری به او روی آورد. (بحارالأنوار، ج ۶۸، ص ۳۴۱/ ج ۷۵، ص ۳۶۴)

«مَن رَضِيَ بِدونِ الشَّرَفِ مِنَ المَجلِسِ لَم يَزَلِ اللَّهُ و مَلائِكَتُهُ يُصَلُّونَ عَلَيهِ حَتّي يَقومَ» هر كه از نشستن در پايين مجلس خرسند باشد، خدا و فرشتگانش پيوسته بر او درود می‏فرستند تا آن‏گاه كه برخيزد.(تحف‌العقول، ص ۴۸۶)

اکبر پوستچیان
انتهای پیام
خبرنگار:
ناهید ارنجی
captcha