کد خبر: 3911765
تاریخ انتشار : ۳۱ تير ۱۳۹۹ - ۱۳:۵۷

در سوگ جوان‌ترين امام شیعه

در سوگ جوان‌ترين امام شیعه شهادت زودهنگام امام جواد(ع) گويای اين نكته است كه فعاليت‌‏های امام جواد(ع) در پاسداری از فرهنگ و ارزش‌‏های اسلامی تا چه اندازه برای حكومت‌‏های جور و ستم، خطرآفرين بوده است.

به گزارش خبرنگار افتخاری ایکنا، حضرت امام محمدتقی(ع) در آخر ذی‌القعده، سال ۱۹۵ هجری در 25 سالگی بر اثر زهری كه به دستور معتصم عباسی، توسط ام ‏الفضل همسر آن حضرت (دختر مأمون) به او خورانده شد در بغداد به شهادت رسيد و در كنار مرقد منور جد گرامی‌اش، حضرت امام موسی كاظم(ع) مدفون شد.

آن حضرت در هشت سالگی به امامت رسيد و 17 سال امامت کرد و به هنگام شهادت در ۲۵ سالگی، جوان‌‌ترين امام بود. امامت حضرت با حكومت دو طاغوت زمان، مأمون و معتصم عباسی همزمان بوده است.

شهادت زودهنگام آن حضرت، گويای اين نكته است كه فعاليت‌‏های امام جواد(ع) در پاسداری از فرهنگ و ارزش‌‏های اسلامی تا چه اندازه برای حكومت‌‏های جور و ستم، خطرآفرين بوده است.


پیش‌بینی امام رضا(ع) از شهادت فرزندش


«يُقتَلُ الامامُ الجَوادُ(ع) غَصباً فَيبكِي لَهُ و عَلَيهِ أهلُ السَّماءِ و يَغضَبُ اللَّهُ عَلي عَدوِّهِ و ظالِمِهِ فلا يَلبَثُ إلّا يَسيراً حَتّي يُعَجِّلُ اللَّهُ بِهِ إِلي عَذابِهِ الأَليمِ و عِقابِهِ الشَّديدِ؛ امام جواد(ع) مظلومانه كشته می‏شود، ساكنان آسمان بر او می‏گريند و مرثيه می‏سرايند. خداوند بر دشمن و ستم‌كننده بر او خشم می‏گيرد و پس از كشتن او زمانی كوتاه در دنيا نمی‏ماند، تا آ‏نكه خداوند به زودی دشمن او را به عذابی دردناک و كيفری سخت گرفتار می‏كند.»(بحارالأنوار، ج ۵، ص ۱۴)

چند روایت از امام جواد(ع):

«إعلَم أنَّكَ لَن تَخلُوَ مِن عَينِ اللَّهِ فَانظُر كَيفَ تَكُونُ» بدان كه از ديد خداوند پنهان نيستی، پس بنگر چگونه‏ای.(تحف‌العقول، ص ۴۵۵)

«مَنِ استَحسَنَ قَبيحاً كانَ شَريكاً فيهِ» هر كه كار زشتی را نيک بشمارد، در آن كار شريک است.(بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۸۲)

«مَنِ انقَطَعَ إلي غَيرِ اللَّهِ وَ كَلَهُ اللَّهُ إلَيهِ» آن كه به غير خداوند روی آورد، خداوند به همو واگذارش كند.(بحارالأنوار، ج ۶۸، ص ۱۵۵)

«مَن أطاعَ هَواهُ أعطي عَدُوَّهُ مُناهُ» کسی که از هوای نفس خود پيروی كند، آرزوی دشمنش را برآورده است.(بحارالأنوار، ج ۶۷، ص ۷۸)

«تَأخيرُ التَّوبَةِ إغتِرارٌ» تأخير در توبه كردن فريب خوردن است. (تحف‌العقول، ص ۴۵۶)

«مَن هَجَرَ المُداراةَ قارَبَهُ المَكرُوهُ» آن كه سازش و مدارا را ترک كند، ناگواری به او روی آورد. (بحارالأنوار، ج ۶۸، ص ۳۴۱/ ج ۷۵، ص ۳۶۴)

«مَن رَضِيَ بِدونِ الشَّرَفِ مِنَ المَجلِسِ لَم يَزَلِ اللَّهُ و مَلائِكَتُهُ يُصَلُّونَ عَلَيهِ حَتّي يَقومَ» هر كه از نشستن در پايين مجلس خرسند باشد، خدا و فرشتگانش پيوسته بر او درود می‏فرستند تا آن‏گاه كه برخيزد.(تحف‌العقول، ص ۴۸۶)

اکبر پوستچیان
انتهای پیام
خبرنگار:
ناهید ارنجی
captcha