آیا هر فینتک پرداختی پرداختیار است
تجارت الکترونیک ارسباران یا همان وندار از زیرمجموعههای غیرمستقیم بانک آینده است که در مدت زمان ۲ سال از آغاز فعالیتهایش توانسته است جایگاه قابل قبولی را در صنعت پرداخت کشور بدست بیاورد.
در همکاری مشترک بانک مرکزی و شماری از شرکتهای فعال در زمینه پرداخت الکترونیک، تقریباً دو سال پیش سند پرداختیاری تدوین شد. براساس این سند پرداختیاری بانک مرکزی مجوزی به نام پرداختیاری ایجاد کرده و برای کسبوکارهای حوزه پرداخت صادر نمود ولی تنها مدل پرداخت بدون حضور کارت روی درگاه پرداخت اینترنتی در مجوز پرداختیاری دیده شده است. چهارچوبی که این مجوز برای جریان مالی پرداختیارها تعیین کرده است دقیقاً مشخص میکند که این شرکتها باید به چه صورت پذیرندهی تازهای تعریف کنند یا پولهای مربوط به هر تراکنش را به چه نحوی دریافت نمایند و بعد در اختیار پذیرندگان قرار دهند.
هر چند شرایط گوناگون موجود در این مجوز برای کسبوکارهای زیرپوشش آن چالشهای مختلفی ایجاد کرده است، اما تجزیه و تحلیل و بررسی این چالشها هدف این نوشتار نیست.
به جای آن این نوشتار روی این نکته متمرکز است که فقط ابزار درگاه پرداخت اینترنتی مشمول مجوز پرداختیاری شده است در حالی که به هیچ وجه ابزارهای پرداخت منحصر به درگاه پرداخت اینترنتی نیستند. متداولترین ابزار پرداخت در کشور، پرداخت حضوری در پایانههای فروشگاهی است اما برای مثال طبیعتا از این خدمات هیچ نشانی در مجوز پرداختیاری نیست. هرچند شرکتهای فینتکی در حال حاضر در کشور وجود دارند که امکاناتی بسیار فراتر از آنچه تا پیش از این مرسوم بوده است را روی دستگاههای کارتخوان ارائه میکنند. دستگاههای نوین کارتخوان مثل m-POS (موبایل پوز) و Android POS (اندروید پوز) از این نمونه هستند و همچنین امکاناتی مثل سهمبندی (تسهیم) پول مستقیما روی پایانههای فروشگاهی از این قبیل امکانات است. روی این دستگاهها شرکتهای فینتکی نرمافزارهایی مثل مدیریت رستوران، مغازه یا آرایشگاه را در کنار سختافزار برای کسبوکارها توسعه میدهند.
برداشت خودکار و مستقیم از حساب بانکی هم از دیگر شیوههای پرداخت است که اخیراً زمزمههای ورود آن به بازار پرداخت کشور شنیده میشود. به طور خلاصه این خدمات با نام برداشت مستقیم(Direct debit) شناخته میشوند و به دو دلیل هویت متفاوتی نسبت به پایانههای فروشگاهی و درگاه پرداخت اینترنتی دارند. دلیل نخست آنکه حتی شکل اولیهای از آنها نیز تا به حال به مشتریان شرکتهای پرداخت ارائه نشده است. دلیل دوم آنکه برخلاف درگاه پرداخت اینترنتی این خدمات نه روی زیرساخت کارتهای بانکی که روی زیرساخت حساب بانکی بنا شدهاند. به این ترتیب این خدمات بیشتر از آنکه ابزار پرداختی باشند خدماتی بانکی به حساب میآیند. کسبوکارها هماکنون میتواننند با استفاده از خدمات استانداردسازیشده وندار در این بخش روی حسابهای بانکی ۱۳ بانک گوناگون استفاده نمایند. در این خدمات نخستین تماس با کاربران به صورت آنلاین گرفته میشود و در آن یکمرتبه اجازه دسترسی برداشت از حساب بانکی، در قالب اینترنت بانک از مشتری گرفته میشود. در این مجوز قید شده است که از این به بعد کسبوکار میتوان در موعدهای مورد توافق به صورت پیوسته بدون کسب اجازه اضافی از مشتری از حساب بانکی او برداشت نماید.
فقط وندار در میان شرکتهای فعال در صنعت پرداخت این توانایی را دارد که هر سه ابزار پرداخت یاد شده در این نوشتار را به صورت یک مجموعه پیوسته در اختیار کسبوکارهای ایرانی قرار دهد. تعامل همیشگی وندار با پذیرندگان خود روشی است که وندار برای اطمینان از دسترسی سریع کسبوکارها به هر یک از این ابزارها انتخاب کرده است. تجارت الکترونیک ارسباران یا همان وندار از زیرمجموعههای غیرمستقیم بانک آینده است که در مدت زمان ۲ سال از آغاز فعالیتهایش توانسته است جایگاه قابل قبولی را در صنعت پرداخت کشور بدست بیاورد؛ جایگاهی که به همکاری با شیپور و الوپیک و شرکتهای شناختهشده دیگری مانند آنها منجر شده است.
انتهای پیام
