فاطمه حسینیفر، کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی در گفتوگو با ایکنا از خراسانجنوبی اظهار کرد: داشتن دید مثبت هم اکتسابی است و هم ارثی؛ البته محیط و تصمیمات فرد در نوع دیدگاه او متأثر است. هنگامی که والدین افراد، آرام و دارای دیدگاه مثبت نسبت به زندگی باشند، این ویژگیها به فرزندان نیز منتقل میشود، هر چند شخصیت یک فرد متشکل از سه عنصر ژنتیک، محیط و خود شخص است، اما ویژگیهای والدین به او منتقل میشود.
وی با بیان اینکه از نظر ژنتیکی مثبتنگر بودن میتواند از خانواده به فرزند تزریق شود، تصریح کرد: از نظر محیطی فضایی که فرد در آن بزرگ میشود، مؤثر است و عنصر سوم یعنی خود فرد است که گاهی اوقات تصمیم میگیرد مثبتنگر باشد و برای این قضیه برنامهریزی میکند؛ این سه عنصر میتوانند کمک کنند که فرد مثبتنگر باشد یا منفینگر.
مدیر مجموعه شهر قصه بیرجند ادامه داد: ژنتیک یعنی چیزی که به ارث رسیده و آن ویژگی در هورمونها و جسم فرد موجود است که در این مبحث نمیتوان کار تأثیرگذاری انجام داد، اما در بحث محیط حضور در مکانهایی که مملو از افراد با نگرش مثبت است بسیار کمک میکند. عنصر سوم یعنی خود فرد تصمیمگیرنده است که باید ابعاد مثبت موضوع یا به قولی نیمه پر لیوان را بیشتر ببیند.
کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی افزود: معمولاً نگاه مثبت به زندگی کمک میکند که اتفاقات مثبت بیشتری در زندگی رخ بدهد، اما فردی که منفینگر است از همه چیز ناامید بوده و این یأس در فعالیتهای روزمره شخص تأثیرگذار خواهد بود.
حسینیفر با اشاره به راهکارهای ایجاد دید مثبت و ارتباط بین سه عنصر شخصیتی، گفت: بسیاری از اتفاقات و رفتارها مانند دومینو است که اگر از یک نقطه آغاز شود میتواند تکثیر شود؛ اگر یک فرد خوشبین در محیط باشد دیدگاه او میتواند روی بقیه افراد نیز اثرگذار باشد و بر عکس فردی با دیدگاه منفی در محیط میتواند این دیدگاه را به بقیه افراد نیز سرایت دهد.
وی یادآور شد: اگر کسی بتواند نگاه خوشبینانه به زندگی داشته باشد لذت بیشتری از اتفاقات زندگی را تجربه و احساس خواهد کرد؛ باید کمی فکر کرد و دید که خداوند برای چه ما را خلق کرده و اینکه در میان موجودات آفرینش چه جایگاهی داریم؛ اگر به این موارد فکر کنیم افکار مزاحم و منفی ما را درگیر نخواهند کرد.
انتهای پیام