
با پیروزی انقلاب اسلامی در بهمنماه 57، بحث انحلال یا بقای نهادها و دستگاههای باقیمانده از دوره رژیم شاهنشاهی مطرح شد. یکی از این نهادها ارتش ایران بود. برخی افراد و گروهها با انگیزههای متفاوت مطرح میکردند که ارتش باید منحل شود. چریکهای فدایی خلق و سازمان مجاهدین خلق که در جریان اعتراضات مردمی و درگیریها به پادگانها و مراکز ارتش ورود پیدا کردند و توانستند اسلحهها و تجهیزات بسیاری به دست آورند، از جمله این گروهها بودند.
همزمان با مطرح شدن موضوع انحلال ارتش از سوی برخی افراد و گروهها، یگانهایی از ارتش در کردستان و گنبد (ترکمن صحرا) مشغول مقابله با ناآرامیها و تجزیهطلبان بودند. تجزیهطلبان در گنبد، اعضا و وابستگان سازمان چریکهای فدایی خلق بودند. کومله و دموکرات نیز در غرب کشور به پادگانهای نیروی زمینی ارتش حمله میکردند که نخستین آن حمله به پادگان مهاباد در روز 1 اسفند سال 57 بود.
سرلشکر محمدولی قرنی که از ارتش شاه کنار گذاشته شده بود و در روز 23 بهمن 57 با حکم امام خمینی(ره) ریاست ستاد ارتش ملی اسلامی را برعهده گرفت، به ساماندهی ارتش پرداخت و به سرعت مشغول مقابله با ناآرامیها شد، اما حرف و حدیثها در رابطه با انحلال ارتش و اقدامات دولت موقت موجب شد که وی در تاریخ 6 فروردین سال 58 از سمت خود استعفا دهد و مدیریت ریاست وی در عمر 43 روزه به پایان برسد. اگرچه استعفای قرنی مورد پذیرش امام خمینی(ره) قرار نگرفت اما چند روز بعد مهندس بازرگان به او گفت که با استعفای او موافقت شده است.
پس از استعفای قرنی، سرلشکر ناصر فربد از امرای قدیمی ارتش رئیس ستاد ارتش ملی اسلامی شد. او از نزدیکان نهضت آزادی و جبهه ملی بود و از همفکران اعضای دولت موقت و مهندس بازرگان به حساب میآمد. این انتصاب موجب شد تا اختلافات کمی کاهش یابد، اما موضوع انحلال ارتش همچنان مطرح میشد و این موضوع موجب نابسامانی در ارتش شده بود.
در نتیجه امام خمینی(ره) در روز 28 فروردین در پیامی اعلام کردند: «روز چهارشنبه 29 فروردین روز ارتش اعلام مىشود. ارتش محترم در این روز در شهرستانهاى بزرگ با ساز و برگ به رژه بپردازند و پشتیبانى خود را از جمهورى اسلامى و ملت بزرگ ایران و حضور خود را براى فداکارى در راه استقلال و حفظ مرزهاى کشور اعلام کنند.