امنیت پایدار وابسته به مقبولیت عمومی است

جواد دانایی، پیشکسوت دفاع مقدس در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا از کرمان در دفتر جهاددانشگاهی استان کرمان در بیان مبانی فکری رزمندگان، اظهار کرد: جامعه ایران یک جامعه مبتنی بر آموزه‌های دینی و وحیانی است و این موضوع در دفاع مقدس تجلی یافت. الگوهای این نبرد، عاشورایی، فاطمی و علوی بودند. 

وی افزود: رزمندگان نبرد را صرفاً دفاع از تمامیت ارضی نمی‌دانستند، بلکه آن را ستیزی برای حفظ اسلام و ارزش‌های الهی تلقی می‌کردند.

بسیج؛ ضامن بقای دفاع مقدس

دانایی با استناد به آمارهای دوران جنگ، مشارکت عمومی را عامل اصلی بقای کشور در برابر تهدیدات خارجی برشمرد و گفت: بررسی آمارها در دفاع مقدس نشان می‌دهد که بالغ بر ۵۰ درصد از شهدا، اسرا و جانبازان، بسیجی بودند.

وی ادامه داد: اکثریت به اتفاق مدافعان، داوطلبانی بودند که براساس احساس وظیفه وارد میدان شدند. اگر این مشارکت مردمی و بسیج عمومی نبود، دفاع مقدس قطعاً ابتر می‌ماند؛ زیرا روحیه مردمی یک روحیه خودجوش برای حفظ جان، ناموس و اموال است.

این پیشکسوت دفاع مقدس تأکید کرد: امنیت بدون مقبولیت مردمی هرگز پایدار نخواهد بود و تنها تا زمانی دوام دارد که تشکیلات نظامی پابرجا است.

وی در پاسخ به سؤالی درباره تفاوت میان امنیت نظامی صرف و امنیتی که مبتنی بر اعتقادات باشد، امنیت نظامی را وابسته به امکانات مادی دانست و گفت: امنیت نظامی صرف، مبتنی بر اعداد، آمار، آموزش نیروها و امکانات مادی است. با از بین رفتن تجهیزات، تعهدات امنیتی نیز از بین می‌رود.

این پیشکسوت دفاع مقدس امنیت پایدار را نیازمند درون‌زایی ایمانی دانست و افزود: امنیت پایدار مبتنی بر آموزه‌های دینی، درون‌زا است. فرد از درون احساس وظیفه می‌کند که باید از منطقه و شهر خود دفاع کند تا در آرامش باشد. این احساس درونی، پایداری را ایجاد می‌کند؛ به‌طوری که فرد رفاه و امنیت دیگران را مانند امنیت خود می‌داند و برای حفظ آن تلاش می‌کند. در غیر این صورت، با کمرنگ‌شدن ابزار و تجهیزات، امنیت مؤثر بوجود نمی‌آید.