به گزارش ایکنا از مازندران، همایش نکوداشت علامه عبدالنبی نوری از سوی حوزه علمیه مازندران، با حضور جمعی از علما، مسئولان و اقشار مختلف مردم، اول بهمنماه در سالن اجتماعات پیامبر اعظم(ص) شهر رویان شهرستان نور برگزار شد.
حجتالاسلام سیدعباس موسوی مطلق، استاد حوزه و دانشگاه در این آیین نکوداشت با اشاره به ویژگیهای شخصیتی علامه عبدالنبی نوری، اظهار کرد: بسیاری از بزرگان برای تحصیلات به نجف میرفتند و مجتهد میشدند و برمیگشتند اما میرزا عبدالنبی نوری وقتی به نجف رفت که یک مجتهد مسلم بود.
وی با اشاره به استادانی که علامه عبدالنبی نوری نزدشان به شاگردی رفت، افزود: ایشان در محضر فقیه بزرگ و ربانی و کمنظیر مرحوم آیتالله العظمی میرزا حبیبالله رشتی، زانوی شاگردی به زمین زدند و بحثهایی هم داشتند.
حجتالاسلام موسوی مطلق بیانکرد: علما مستحضرند که استادان انسان در رشد و نمو علمی او خیلی مؤثرند و هممباحثه هم نقشش کمتر از استاد نیست و بعد خروجی این دو در شاگردپروری معلوم میشود مانند میرزا محمدطاهر تنکابنی، میرزا سیدشهابالدین مرعشی نجفی و... که از حضور علامه عبدالنبی بهره بردند.
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به توطئهها و دشمنی غرب و همپیمانشان علیه نظام جمهوری اسلامی ایران، خاطرنشان کرد: دشمنان نظام و انقلاب قریب 50 سال است که جنگ احزاب علیه نظام اسلامی راه انداختند و البته این جنگ ادامه دارد و آنقدر پررو شدند، اگر پیش از این، بعضی از دشمنیها را انکار میکردند، اکنون رسماً فرمان آشوب میدهند.
وی در پایان اظهار کرد: بهزودی شاهد سقوط شیطان مجسم، فرعون زمان خواهیم بود و خفت و خواریاش را میبینیم.
آيتاللّه شيخ عبدالنبی نوری در اواسط قرن سيزدهم هجری شمسی در شهرستان نور از توابع استان مازندران به دنيا آمد. در جوانی پس از مهاجرت به تهران، به تحصيل علوم دينی پرداخت و پس از طی دوره مقدمات و سطوح، راهی عتبات عاليات شد. در آنجا در محضر عالمان بزرگواری همچون ميرزا محمدحسن شيرازی حاضر شد و به مدارج بالای علمی و فقهی دست يافت.
وی يكی از مجتهدين نامآور عصر خود بود و در فقه، اصول، معقول و منقول نبوغی خاص داشت، ايشان سپس به تهران بازگشت و در يكی از مدارس شهر به تدريس همت گماشت. حوزه درسی اين عالم ربانی، محل تجمع فضلا و بزرگان بود كه يكی از آن بزرگان، حضرت آيتاللّه سيد شهابالدين مرعشی نجفی است.
آيتاللّه شيخ عبدالنبی نوری مورد توجه و احترام فراوان ملت و دولت بود و علاوه بر تدريس و ترويج دين، به حل مشكلات مردم نيز میپرداخت. سرانجام اين عالم فرزانه در بيستم مرداد 1304 برابر با 20 محرمالحرام 1344 قمری به رحمت ايزدی پيوست و پس از تشييعی باشكوه، در حرم حضرت عبدالعظيم حسنی(ع) در شهر ری مدفون گرديد.



انتهای پیام