به گزارش ایکنا، «صیاد شش فرصت» عنوان جدیدترین اینفوگرافی قرآنی حجتالاسلام علی رجبی، حافظ کل و مدرس تدبر در قرآن است که در آن با اشاره به حدیثی از امام موسی بن جعفر(ع) به شش موقعیت طلایی در زندگی بشر اشاره شده است که تا پیش از فقدان باید قدر آنها را دانست. متن توضیحات این اینفوگرافی به شرح زیر است:
«در روایات دستور دادهاند فرصتهای نیک را غنیمت شمرده و از آنها به بهترین شکل استفاده کنیم، چرا که ترک آنها مایه اندوه است. (نهجالبلاغه حکمت 118)
امیرالمؤمنین(ع) در نامه 31 نهجالبلاغه در وصایایی به فرزند جوانش امام مجتبی(ع) میفرماید: به سراغ استفاده از فرصت برو پیش از آنکه از دست برود و مایه غصه شود. به هر حال تمام مواهب الهی که در دنیا نصیب انسان میشود فرصتهای زود گذرند، جوانی، تندرستی، توانایی، آسودگی، امنیت بلکه عمر و حیات انسان همگی فرصتهای زودگذر هستند که اگر غنیمت نشمریم و بهره کافی نگیریم، نتیجهای اندوهبار خواهد داشت.
حدیث معروفی از علی(ع) در تفسیر آیه «وَ لَا تَنسَ نَصِیبَکَ مِنَ الـُّدنیَا» (قصص/77) آمده که فرمود: «سلامتی، توانایی، فراغت بال، جوانی، نشاط و بینیازی خود را فراموش نکن و به وسیله آنها سعادت آخرت را تحصیل فرما» (جامعالحادیث، ج 14، ص316)
به یقین اندوه و حتی گریه برای از دسترفتن فرصتها هیچ مشکلی را حل نمیکند؛ چه بهتر که انسان بیدار باشد و فرصتها را دریابد. از رسول خدا(ص) نقل شده که فرمود: «پروردگار در دوران زندگانیتان نسیمهای سعادتی در اختیار شما میگذارد، از آن نسیمها استفاده کنید و خود را در معرض آنها قرار دهید.» (بحار، ج68، ص221). این نسیمهای سعادت همان فرصتهای گرانبهاست که گاهی در زندگی حاصل میشود.
امام کاظم (ع): شش چیز را پیش از شش چیز دریاب:
«خُذ مِن سِتَّةٍ قَبلَ سِتَّةٍ:
دریاب جوانی خود را پیش از پیریت (خُذ مِن شَبَابِکَ قَبلَ هَـرَمِکَ)
و نیز سلامتی خود را پیش از بیماریت (و مِن صِحَّتِکَ قَبلَ سُقمِکَ)
و قدرت خود را پیش از ناتوانیت (و مِن قُوَّتِکَ قَبلَ ضعفِکَ)
و بینیازی خود را پیش از نیازمندیت (و مِن غِنَاکَ قَبلَ فَقرِکَ)
و آسودگی خود را پیش از سرگرمیت (وَ مِن فَرَاغِکَ قَبلَ شُغلِکَ)
و زندگی خود را پیش از مرگت (وَ مِن حَیَاتِکَ قَبلَ مَوتِکَ)
منبع حدیث: (ترجمۀ معدن الجواهـر، ابوالفتح کراجکی، ص 125 - من لایحضره الفقیه، ج 4، ص 357 - مستدرک الوسائل،ج 12، ص140 - الامالی للطوسی، ص 526 - بحار، ج 74، ص49)
