
ماه مبارک رمضان، نهمین ماه از ماههای قمری و برترین و پربرکتترین ماه سال است؛ ماهی که خداوند متعال آن را برای نزول قرآن کریم برگزید و شبی را در آن به نام «لیلهالقدر» قرار داد که ارزش آن از هزار ماه بیشتر است. در این ماه، رحمت الهی بیدریغ بر بندگان نازل میشود، درهای آسمان به روی دعا گشوده میشود و جانهای مشتاق با تلاوت آیات وحی، صفا و طراوت مییابند. همزمان با سومین شب از لیالی مبارک قدر، ایکنا پای درسی از دروس قرآن با سخنان مجید معارف، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران و مدرس قرآن نشست. او در این درسگفتار به تبیین جایگاه قرآن و شب قدر در این ماه پربرکت پرداخت که در ادامه بخش اول آن را میخوانیم و میبینیم:
ماه مبارک رمضان یک پیوند خاصی با قرآن دارد. از نظر تاریخی ماه رمضان را ماه نزول قرآن میگویند، طبق آیه 185 سوره بقره که میفرماید: «شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِی أُنزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدًی لِّلنَّاسِ وَبَیِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَیٰ وَالْفُرْقَانِ»، ماه مبارک رمضان که همه روزها و شبهایش عزیز و ارجمند است، شبی وجود دارد که خداوند از آن شب با عنوان «لیله مبارکه» یاد میکند و در ابتدای سوره دخان میفرماید: «إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةٍ مُّبَارَکَةٍ إِنَّا کُنَّا مُنذِرِینَ». لیله مبارکه را یک مقداری دقیقتر برای ما روشن میکند در سوره مبارکه قدر میفرماید: «إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ وَمَا أَدْرَاکَ مَا لَیْلَةُ الْقَدْرِ».
شاید به نظر برسد که قرآن در یک تاریخی که عبارت از ماه مبارک رمضان است، در یکی از سالهای عمر رسالت نازل شده و آن هم به نحو ویژه در شبی از شبهای ماه رمضان موسوم به شب قدر.
از این چند آیهای که بنده تلاوت کردم، درک میکنیم که قرآن چه کتاب با عظمتی است که در شب مبارکی به نام شب قدر، در ماه رمضان که افضل ماههای سال است، نازل شده است.