رمضان، سرمایهای معنوی برای کل سال
عضو هیئت علمی دانشگاه تهران ماه رمضان را فرصتی بینظیر برای ایجاد ارتباطی قوی با قرآن کریم توصیف کرد و گفت: این ماه میتواند یک سرمایه معنوی ایجاد کند که از این سرمایه در یازده ماه دیگر سال بهره ببریم.
ماه مبارک رمضان، نهمین از ماههای قمری و برترین و پربرکتترین ماه سال است؛ خداوند متعال آن را برای نزول قرآن کریم برگزید و شبی را در آن به نام «لیلهالقدر» قرار داد که ارزش آن از هزار ماه بیشتر است.
در این ماه، رحمت الهی بیدریغ بر بندگان نازل میشود، درهای آسمان به روی دعا گشوده میشود و جانهای مشتاق با تلاوت آیات وحی، صفا و طراوت مییابند.
در دهه پایانی ماه رمضان ایکنا پای درسی از دروس قرآن با سخنان مجید معارف، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران و مدرس قرآن نشست. او در این درسگفتار به تبیین جایگاه قرآن در این ماه پربرکت پرداخت که در ادامه بخش دوم آن را میخوانیم و میبینیم:
قرآن کتابی است که در تمام ماههای سال سفارش به قرائت، تدبر، تعلیم و تعلم آن شده است، اما این مسئله در ماه مبارک رمضان یک موضوعیت ویژهای پیدا میکند.
از گذشته تا به امروز در ماه مبارک رمضان جلسات قرائت قرآن زیاد میشود. انس مردم با قرآن کریم در این ماه افزایش مییابد، تدبر در قرآن بسیار اتفاق میافتد و ماه مبارک رمضان فرصتی میشود برای کسانی که این ماه را درک میکنند تا یک ارتباط قویتری با قرآن کریم برقرار کنند.
موضوع بعد سنت حسنه ختم قرآن در ماه رمضان است تا جایی که ختم آن در این ماه سنت دینی شده است که غالب مؤمنین این سنت را به جا میآورند. این در حالی است که واجب شرعی نیست، اما یک سنت دینی ارزشمند است که از آن استفاده میشود. این یک ظرفیت است که روزی یک جزء خوانده شود و در پایان سی روز مصحف شریف ختم شود. این سنت را خیلی از مؤمنین انجام میدهند و من ضمن تأکید بر آن، میخواهم عرض کنم که ماه مبارک رمضان میتواند از این جهت یک سرمایه معنوی برای همه ما ایجاد کند که ما از این سرمایه معنوی در یازده ماه دیگر در طول سال استفاده کنیم.
یکی به برکت روزه که دستاورد آن تقوا و پرهیزکاری است و دیگر به برکت دعا و قرآنی که در ماه رمضان تلاوت میشود.
ذیل آیات روزه، یک آیه فقط درباره دعا داریم که میفرماید: «وَإِذَا سَأَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَلْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ» (بقره/۱۸۶). این آیه توصیه میکند که هم دعا زیاد بخوانیم و هم قرآن زیاد بخوانیم و قرآن را با تأمل و تأنی بخوانیم که مایه انس و تدبر ما شود.
