هشدار قرآن درباره دوستی با دشمنان خدا
در شانزدهمین شماره از سلسله یادداشتهای تحلیل قرآنیِ تحولات اخیر به حمایت از ظلم و سکوت در برابر مظلوم اشاره میشود. در این یادداشت از مردم مظلوم فلسطین و بسیاری از کشورهای اسلامی تحت ظلم و تجاوز رژیم صهیونیستی سخن گفته میشود و اینکه برخی کشورهای عربی مراودات پنهان با این رژیم منحوس را تقویت کردند؛ رفتاری که قرآن کریم تهدید شدیدی نسبت به آن نقل میکند.
به گزارش ایکنا، قرآن کریم در کنار بیان اصول اعتقادی، با روایت سرگذشت گروهها و جریانهای تاریخی، مرزهای ایمان و نفاق را برای مؤمنان روشن میکند. آیات ۱۴ تا ۲۲ سوره مجادله از جمله آیاتی است که با اشاره به رفتار منافقان، نسبت میان ایمان، دوستی و دشمنی در منطق قرآن را تبیین میکند. در سوره مجادله، سرگذشت دستهاى از منافقين را ذكر مىكند كه با يهوديان رابطه دوستى برقرار کردند: «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ تَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَا هُمْ مِنكُمْ وَ لَا مِنْهُمْ وَ يَحْلِفُونَ عَلَى الْكَذِبِ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ؛ آيا مردمى را نديدى كه با (يهود) قومى كه خدا بر آنها غضب كرده است دوستى كردند؟ آنها به حقيقت نه از شما مسلمين و نه از فرقه يهودند و به دروغ قسم ياد مىكنند (كه ما اهل ايمانيم) در صورتى كه خود مىدانند» (مجادله: 14).
این عده بر حسب ظاهر حالشان نه از مسلمانان و نه از يهود هستند: «مَا هُمْ مِنكُمْ وَ لَا مِنْهُمْ»، اما بر حسب واقعيت حالشان ملحق به يهودند: «وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ» (مائده: 51). قرآن کریم به خاطر همين انحراف آنان را مذمت و به عذاب و شقاوت تهديد بسيار شديدی میکند: «أَعَدَّ اَللّهُ لَهُمْ عَذاباً شَدِيداً» (مجادله: 15). در ادامه میفرماید که منافقين از حزب شيطان و زيانكاران هستند. سپس تعليل مىكند كه آنها با مخالفت و لجبازى خود با خدا و رسولش دشمنى مىكنند و دشمنان خدا و رسول در زمره خوارترين خلق خدايند (مجادله: 19-20).
در آيه 22 میفرماید: «لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اَللّهَ وَ رَسُولَهُ؛ گروهی را که به خدا و روز قیامت ایمان دارند، نمییابی که با کسانی که با خدا و پیامبرش دشمنی دارند، دوستی برقرار کنند» (مجادله: 22). این تعبیر که چنين مؤمنينى نخواهى يافت، كنايه از آن است که ايمان به خدا و روز جزا با چنين صفاتى نمىسازد، آن كس كه واقعاً به خدا و رسول و روز جزا ايمان دارد، ممكن نيست با دشمنان خدا دوستى كند.
سپس در تقابل با این منافقان مرتبط با یهودیان، وعدههای زیبایی درباره مؤمنان حقیقی میفرماید: «أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ؛ اینانند که خدا ایمان را در دل هایشان ثابت و پایدار کرده، و به روحی از جانب خود نیرومندشان ساخته و آنان را به بهشتهایی که از زیرِ [درختانِ] آن نهرها جاری است درمیآورد، در آنجا جاودانهاند، خدا از آنان خشنود است و آنان هم از خدا خشنودند. اینان حزب خدا هستند، آگاه باش که بی تردید حزب خدا همان رستگارانند» (مجادله: 22).
اولین وعده «رَضِيَ اَللّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ» است؛ رضايت خدا رحمت مخصوصی است كه شامل مؤمنان خالص به خدا میشود؛ ثانیاً اين افراد داراى ايمان خالص حزب خداوند متعال و رستگار هستند: «أُولئِكَ حِزْبُ اَللّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اَللّهِ هُمُ اَلْمُفْلِحُونَ»؛ همچنان كه آن منافقان زيانكار و حزب شيطاناند. سلمان فارسى میگوید: هر زمان خدمت پيامبر (ص) میرسيدم، دست بر شانه من زدند و با اشاره به امير مؤمنان(ع) میفرمودند: «اى سلمان اين مرد و حزبش پيروزند: «هذا و حزبه هم المفلحون».
محمد پارسائیان، عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی
انتهای پیام
