در روزگار پرآشوب جنگی امروز که تحولات منطقهای بر روح انسان سنگینی میکند، بازگشت به معارف اهلبیت(ع) میتواند همچون چشمهای زلال، آرامش و معنا را به دلهای مؤمنان بازگرداند. یکی از این آموزههای ژرف، کلام امیرالمؤمنین علی(ع) است که فرمودند: «آگاه باشید آنان که در زمان غیبت حجت خدا، در دین خود استوار بمانند و به سبب طولانیشدن غیبت، دلهایشان سخت نشود، در روز قیامت با من همدرجه خواهند بود.» بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۱۰۹
این سخن نورانی تنها بیانگر یک فضیلت اخلاقی نیست، بلکه نقشهراهی برای زندگی معنوی در دوران تلاطم و بیقراری است.
پایداری در عصر غیبت، چیزی فراتر از یک شعار یا احساس لحظهای است؛ یعنی حفظ جهت ایمان در میان موجهای سنگین تردید، ناامیدی و فشارهای مختلف. امام علی(ع) هنگامی که میفرمایند «دلهایتان سخت نشود»، هشدار میدهند که طولانیشدن غیبت و شدت حوادث، نباید انسان را به بیتفاوتی، سرخوردگی یا غفلت بکشاند. این پایداری، نگهبانی از لطافت ایمان و روشنایی دل است.
انتظار در روایات، حالتی منفعل و بیاثر نیست؛ بلکه کنشی آگاهانه و مسئولانه است. انتظاری که با تهذیب نفس، تقویت ایمان، یاری مظلومان و پایبندی به ارزشهای انسانی همراه است. در زمانهای که اضطرابها و بحرانها انسان را در معرض فرسودگی قرار میدهد، چنین انتظاری نیرویی درونی ایجاد میکند تا هویت معنوی حفظ شود.
وعده «همدرجه بودن با امیرالمؤمنین(ع)» نشان از عظمت این پایداری دارد. این مرتبه، همسنگ جهاد در کنار امام و استقامت در میدانهای حقطلبی دانسته شده است. ثبات قدم در عصر غیبت، نتیجه توکل، بصیرت و وفاداری به حقیقتی است که هر چند از دیدگان پنهان است، اما از زندگی مؤمن غایب نیست.
در روزهایی که جوامع با فشارهای اقتصادی، اجتماعی و روانی دستوپنجه نرم میکنند، این روایت یادآور میشود که مسئولیت مؤمن تنها صبر منفعلانه نیست. او باید امید خود را حفظ کند، اخلاق را در سختیها کنار نگذارد، به باورهای ریشهدار پشت نکند و اجازه ندهد حوادث، دلش را از معنویت و مسئولیت انسانی دور سازد. تنها در این صورت است که انسان میتواند در میان غبار فتنهها، مسیر حقیقت را گم نکند.
تحولات هر دوره، گرچه نگرانیهایی ایجاد میکند، اما یادآور حقیقتی مهم است: عصر غیبت، عصر آزمون دلهاست. مؤمن واقعی کسی است که در این زمان چشم از حقیقت برندارد و در مسیر اخلاق، معنویت و عدالت گام بردارد.
پیام امام علی(ع) امروز نیز برای ما روشن است: در میان آشفتگیهای جهان معاصر، ثبات بر دین نهتنها نگاهداشت ایمان است، بلکه پاسداری از کرامت انسانی و معنای زندگی است؛ و همین مسیر است که انسان را به همدرجه بودن با امیر عدالت در قیامت رهنمون میشود.
انتهای پیام