علامه محمدتقی جعفری(ره) در پاسخ به این پرسش که «شما در دوران نوجوانی خود چه برنامهای داشتهاید و چگونه حرکت کردید تا به اینجا رسیدهاید؟ میگوید: به شما بگویم که عشق به علم، جلوتر از علم پیش آمد. به خودِ دانستن علاقه شدیدی داشتم. باور بفرمایید ما در راه درس خواندن تحمل داشتیم، شماها یک خورده کوشش کنید، عاشق بشوید، علاقمند بشوید، آن وقت حافظه بیچاره میفهمد چهکار کند، شما به حافظه، به مسئله، اهمیت نمیدهید. از حافظه بیچاره تا سر امتحان استفاده نمیکنید. این اهمیت به کار را حیاتی تلقی کنید تا علاقه زیادتر شود. این تصاعد هندسی است آقایان، یعنی حقیقتی که انشاءالله برای شما روشن شد و شما با علاقه به آن حقیقت پی بردید، برای شما کلید میشود.