امام محمدباقر(ع)؛ الگوی تقوا، بخشندگی و تسلیم در برابر مشیت الهی

حجت‌الاسلام والمسلمین حسن صالحی، استاد حوزه و دانشگاه، در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا از آذربایجان‌شرقی اظهار کرد: امام محمدباقر(ع) همواره در حال ذکر خدا بودند، حتی در زمان فعالیت‌های روزمره مانند راه رفتن و غذا خوردن، که این امر نشان‌دهنده عمق معنویت و توجه دائمی ایشان به یاد پروردگار است.

وی مطرح کرد: با وجود داشتن خانواده پرجمعیت و اتخاذ سبک زندگی ساده و متوسط، امام محمدباقر(ع) در بخشش به دیگران، به‌ویژه نیازمندان، پیشگام بودند. این ویژگی در روایتی از ایشان در پاسخ به شکوه یکی از یاران درباره نیاز مالی و بی‌توجهی دوستان، آشکار می‌شود که با بذل ۷۰۰ درهم، نیاز او را برطرف کردند.

صالحی بیان کرد: در مواجهه با سختی‌ها و مصائب، مانند بیماری و در نهایت فوت فرزند، امام محمدباقر(ع) با وجود بروز آثار حزن، صبر و بردباری نشان دادند و بر تسلیم در برابر اراده الهی تأکید فرمودند؛ ایشان بیان داشتند که هرچند خواهان سلامتی عزیزان خود هستند، اما در برابر فرمان الهی کاملاً تسلیم هستند.

این استاد حوزه و دانشگاه به شرایط سیاسی دوران امام باقر(ع) اشاره کرد و گفت: در دوره عمر بن عبدالعزیز فضای فرهنگی و دینی تا حدی باز شد؛ دشنام به امیرالمؤمنین(ع) از منابر برداشته شد، اجازه کتابت حدیث داده شد و فدک به اهل‌ بیت(ع) بازگردانده شد. این فرصت موجب شد امام باقر(ع) بتوانند کرسی درس تشکیل دهند و شاگردان برجسته‌ای تربیت کنند. در عصر امام صادق(ع) شمار شاگردان به چهار هزار نفر رسید.

وی با ذکر نام شاگردان برجسته امام باقر(ع) بیان کرد: افرادی چون محمد بن مسلم، ابوبصیر، مفضل بن عمر و جابر بن یزید جعفی از تربیت‌یافتگان مکتب امام باقر(ع) بودند. جابر ۱۸ سال در مدینه نزد امام شاگردی کرد و ده‌ها هزار حدیث از ایشان آموخت.

صالحی در پایان گفت: آموزه‌های امام باقر(ع) چراغ راهی است که اگر در زندگی نصب‌العین قرار گیرد، انسان را از بسیاری مشکلات و لغزش‌ها دور و مسیر سعادت دنیا و آخرت را روشن می‌کند.