بازاندیشی مفهوم «دفاع خدایی در قرآن»
هشتاد و پنجمین شب از تجمعات شبانه مردم مقابل سردر دانشگاه تهران با سخنرانی حجتالاسلام علی رجبی، حافظ کل و پژوهشگر قرآنی درباره بازاندیشی مفهوم دفاع خدایی در آیات همراه بود.
به گزارش ایکنا، حجتالاسلام والمسلمین علی رجبی حافظ و پژوهشگر قرآنی مستند به «تفسیر تسنیم» به تبیین آیاتی از قرآن پیرامون لزوم دفاع و مقاومت پرداخت و گفت: رمز پیروزی در دفاع، در گروه قدرت دفاعی و انسجام ملی است اما آنچه فراتر از همه این عوامل قرار دارد، توحید و باور قلبی به وجود خداوند و قدرت مطلق اوست؛ قدرتی که جهتدهنده همه کنشهای انسانی در عرصه دفاع و مقاومت به شمار میآید.وی با اشاره به آیه «وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ...» تأکید کرد: این یادآوری الهی باید همواره در متن ادراک و عمل مؤمنان حاضر باشد تا دفاع از سطح کنش صرف انسانی فراتر رفته و به دفاع خدایی ارتقا یابد؛ دفاعی که در مسیر «الیه یصعد الکلم الطیب» در قوس صعود و بازگشت به مبدأ است.
رجبی آیات 14 و 15 سوره «توبه» را مورد توجه قرار داد و گفت: نتایج و برکات مقابله با تجاوز دشمنان در این آیات بیان شده است. این آیات به پنج نتیجه اساسی اشاره دارند که احیای روحیه امید و پیروزی در جامعه اسلامی و تقویت انگیزه جهاد و مقاومت از جمله آنهاست.
این حافظ قرآن تصریح کرد: مطابق تحلیل تفسیر «تسنیم» (ج 33، ص 342)، عذاب الهی مشرکان به دست مؤمنان، هم مایه اهانت به آنان و هم عامل تقویت روحیه مؤمنان است؛ چرا که مؤمنان در این فرایند خود به مثابه مجاری تحقق اراده الهی و مظاهر فیض خداوند عمل میکنند. این نگاه، نسبت میان فعل انسانی و اراده الهی را در قالبی توحیدی بازتعریف میکند.
بیشتر بخوانید؛
رجبی افزود: مدلول التزامی این آیات بر آن دلالت دارد که ترک دفاع و مبارزه به مبنای محرومیت از این برکات الهی است؛ به عبارت دیگر تحقق وعدههای الهی در گروه کنش فعال و مسئولانه مؤمنان است. چنان که در «بیان قرآن» (تفسیر سوره برائت شهید آیتالله العظمی خامنهای) آمده است: سنت الهی بر آن نیست که بدون اقدام و مجاهدت، پیروزی حاصل شود؛ بلکه این انسان مؤمن است که باید اراده الهی را در صحنه تحقق عینی بخشد تا نصرت الهی از طریق او جاری شود.
این مدرس دانشگاه و حوزه در پایان در جمعبندی مباحث خود گفت: دفاع خدایی نه صرفاً یک راهبرد نظامی بلکه یک ساخت وجودی و توحیدی است که در آن حفظ وحدت، پاسداری از قلعه توحید و فعلیتبخشی به اراده الهی در میدان عمل به عنوان ارکان اساسی مطرح میشود.
