شهید «مهدی دوستی» جوانی از نسل دهه هشتادیها بود؛ ساده، مؤمن و عاشق وطن. دلش با همین خاک گره خورده بود و نگاهش به آیندهای روشن برای ایران. در گفتوگوی آخر با خانوادهاش، از زندگی میگفت؛ از فرداهایی که قرار بود بسازد، حتی از خرید یک انگشتر برای آغاز راهی تازه؛ اما سرنوشت او چیزی فراتر از خواستههای زمین بود؛ راهی که به آسمان رسید. در شب چهارشنبهسوری، در جریان حملات جنایتکارانه آمریکایی - صهیونی، بهعنوان سرباز این سرزمین به شهادت رسید و رفتنش، پایان نبود، اوج بود.