اگر توحید زنده باشد، نه بیراهه میرویم و نه راه کسی را میبندیم؛ تنها راه همان است. ممکن است زباناً سخن از توحید بگوییم، اما تا زمانی که در عمل گرفتار منیّتها هستیم، «توحید حقیقی» در جامعه زنده نخواهد شد! (بی معرفت مباش که در من یزید عشق / اهل نظر معامله با آشنا کنند) موحد واقعی هرگز اهل فساد، اختلاس و انحراف نخواهد بود. [آیتالله جوادی آملی؛ ۱۴۰۴/۰۶/۰۱]