ملت ایران صلحطلب، اما در برابر تهدید دشمن هوشیار است
حجتالاسلام والمسلمین محمد شیرعلیپور با تأکید بر اینکه صلحطلبی نباید به معنای تسلیم در برابر تهدید و تجاوز دشمن باشد، گفت: ملت ایران نه متهور و نه ترسو است، بلکه با تکیه بر هوشیاری، عقلانیت، تدبیر و شجاعت عاقلانه، ضمن پرهیز از جنگطلبی، در برابر هرگونه تهدید و تجاوز از منافع و استقلال خود دفاع میکند.
به گزارش ایکنا از اردبیل، حجتالاسلام والمسلمین محمد شیرعلیپور امامجمعه سرعین، ۳۰ مردادماه در خطبههای نماز جمعه با اشاره به پیامدهای جنگ و ضرورت هوشیاری در برابر تهدیدات دشمن اظهار کرد: جنگ پدیدهای شوم است و هیچ انسان عاقلی طالب جنگ نیست، اما زمانی که دشمن جنگ را تحمیل میکند، نجنگیدن به مراتب شومتر و نکبتبارتر از خود جنگ خواهد بود.
وی با اشاره به یکی از خطرات فضای سایه جنگ افزود: یکی از خطرناکترین پدیدهها، شکلگیری گفتمان هراس از جنگ است؛ گفتمانهایی که گاه در قالب صلحطلبی افراطی ظاهر میشوند و میتوانند جامعه را آسیبپذیر و شکننده کنند.
امامجمعه سرعین تصریح کرد: کسانی که شعار «نه به جنگ» سر میدهند یا دیگران را به جنگطلبی متهم میکنند، باید بدانند هنگامی که دشمنی تا بن دندان مسلح به کشور حمله کرده و در حال ضربه زدن است، سخن گفتن از «نه به جنگ» و «صلح شرافتمندانه» اگر بدون توجه به واقعیت میدان باشد، چیزی جز نسخه تسلیم با رنگ و لعاب کلمات زیبا نیست.
شیرعلیپور با بیان اینکه ملت ایران نه متهور و نه ترسو است، گفت: ملت ایران، ملتی شجاع و عاقل است؛ صلحطلبترین ملت و در عین حال جنگبلدترین ملت. این ملت نه از تهدیدهای دشمن به هراس میافتد، نه فریب شعارهای صلحطلبانه را میخورد و نه خود را بیجهت در ورطه جنگ میاندازد؛ بلکه با تدبیر، عقلانیت، واقعبینی و ایمان، بر مدار مصالح ملی خود صحیحترین تصمیم را اتخاذ میکند.
وی در ادامه با اشاره به دیدگاههای «توماس سوئل»، فیلسوف سیاسی ـ اجتماعی آمریکایی، درباره نقش روشنفکران در شکلدهی به افکار عمومی، به تجربه فرانسه در فاصله دو جنگ جهانی اشاره کرد و گفت: یکی از عبرتآموزترین نمونهها، سرنوشت فرانسه در آستانه جنگ جهانی دوم است؛ کشوری که به گفته سوئل، فضای فکری و اجتماعی ناشی از صلحطلبی افراطی در آن به تضعیف اراده ملی انجامید و زمینه را برای اشغال این کشور توسط ارتش نازی فراهم کرد.
امامجمعه سرعین ادامه داد: پس از تلفات سنگین جنگ جهانی اول، زخمهای ناشی از جنگ در جامعه فرانسه باقی مانده بود و فضای روشنفکری این کشور به سمت مخالفت مطلق و افراطی با جنگ حرکت کرد. ادبیات ضدجنگ، خاطرات کهنهسربازان و برنامههای صلحطلبانه در مدارس گسترش یافت و به تدریج، ارزشهایی مانند رشادت و آمادگی برای دفاع از کشور در معرض تضعیف قرار گرفت.
وی با اشاره به گسترش این نگاه در برخی محافل دانشگاهی غرب افزود: در سال ۱۹۳۳، دانشجویان دانشگاه آکسفورد متعهد شدند که برای دفاع از کشور خود نجنگند و این گفتمان به دیگر دانشگاههای بریتانیا نیز سرایت کرد.
شیرعلیپور با اشاره به تفاوت عملکرد فرانسه در دو جنگ جهانی اظهار کرد: فرانسه در جنگ جهانی اول با وجود تلفات سنگین، چهار سال در برابر آلمان مقاومت کرد و در نهایت از فاتحان جنگ بود؛ اما در جنگ جهانی دوم تنها پس از شش هفته جنگ در سال ۱۹۴۰ تسلیم شد. این فروپاشی ناگهانی، جهان را متحیر کرد؛ چراکه مسئله تنها برتری یا ضعف نظامی نبود، بلکه فقدان اراده سیاسی و تضعیف روحیه بازدارندگی نیز در این شکست نقش داشت.
وی تأکید کرد: البته در هر شکست نظامی مجموعهای از عوامل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و نظامی دخیل است، اما نمیتوان نقش عامل روانی و تضعیف اراده ملی را نادیده گرفت. سقوط فرانسه صرفاً یک شکست نظامی نبود، بلکه نشانهای از فروپاشی فکری و ارادی نیز بهشمار میرفت.
امامجمعه سرعین در پایان با اشاره به تغییر موضع برخی از روشنفکران غربی پس از آشکار شدن پیامدهای سیاست مماشات با نازیسم گفت: تجربه تاریخی نشان داد که در برابر تجاوز و تهدید، تسلیم و بیعملی نمیتواند ضامن صلح باشد و گاهی دفاع و مقابله، شرّ کمتری از تسلیم در برابر متجاوز دارد.
«سامریگری»؛ خیرخواهی ظاهری در مسیر تضعیف جامعه
شیرعلیپور در ادامه با اشاره به ماجرای ژرژ لاپییر، که پیشتر از مخالفان متون درسی جنگ در مدارس فرانسه بود و پس از شکست فرانسه به مقاومت زیرزمینی علیه نازیها پیوست، اظهار کرد: این ماجرای تاریخی نشان میدهد که برخی جریانهای فکری ممکن است پس از آشکار شدن پیامدهای یک رویکرد، به اشتباهات خود پی ببرند.
وی با اشاره به برخی روایات نبوی و علوی درباره مفهوم «سامریگری» افزود: در این روایات، افرادی بهعنوان نماد جریانی معرفی شدهاند که به جای ایستادگی در برابر تهدید، جامعه را به «نجنگیدن» دعوت میکنند.
امامجمعه سرعین تصریح کرد: سامری، در عین اینکه یک شخصیت واقعی تاریخی است، میتواند نماد یک جریان نیز باشد؛ «سامریگری» جریانی انحرافی است که ممکن است در لباس خیرخواهی ظاهر شود، اما نتیجه آن به زیان ملت و به نفع دشمن تمام شود.
شیرعلیپور ادامه داد: جوامعی که در معرض تهدید جنگ قرار دارند، باید نسبت به شکلگیری چنین جریانهایی هوشیار باشند، چراکه امروز نیز بخشی از روشنفکرمآبان، گفتمان ضدجنگ را در جامعه ترویج میکنند و با بزک کردن آن تحت عنوان «صلح شرافتمندانه»، مخالفان خود را به جنگطلبی و خشونتطلبی متهم میکنند.
وی با استناد به فرمایش امیرالمؤمنین(ع) در نهجالبلاغه درباره کفتار گفت: حضرت علی(ع) تأکید میکنند که انسان نباید مانند کفتاری باشد که با ضربات آرام و ملایم به لانهاش به خواب میرود تا صیاد به او برسد و او را با نیرنگ به دام اندازد.
امامجمعه سرعین با تشریح مفهوم این تشبیه اظهار کرد: خطر «کفتارمآبی» آن است که جامعه حضور دشمن را احساس کند، اما به جای هوشیاری، با زمزمهها و وعدههای آرامکننده او به خواب غفلت فرو رود؛ خوابی که میتواند به اسارت و نابودی منجر شود.
وی افزود: کفتار حتی در خانه و لانه خود شکار میشود و بدون کمترین مقاومت در دام میافتد؛ از اینرو، این تشبیه هشداری جدی درباره پیامدهای غفلت، سستی اراده و نادیده گرفتن تهدیدهای دشمن است.
شیرعلیپور در جمعبندی سخنان خود بیان کرد: درس تاریخ فرانسه و پیام امیرالمؤمنین(ع) هر دو یک نکته را فریاد میزنند و آن اینکه هوشیاری، شرط بقاست؛ نه خواب غفلت کفتار و نه هیجان بیتدبیر، بلکه بیداری، تدبیر و شجاعت عاقلانه باید مسیر حرکت یک ملت باشد.
وی اظهار کرد: ملت ایران در عمل نشان داده است که میتواند ضمن پایبندی به صلح، در برابر تهدید و تجاوز نیز با هوشیاری، عقلانیت و شجاعت از منافع و استقلال خود دفاع کند.
انتهای پیام
