حجت ظاهری خداوند را بشناسیم تا حق را گم نکنیم + فیلم

اسلام دین اعتدال است و پیامبر اسلام(ص) برای احیای مکارم اخلاقی مبعوث شده‌اند. پس چرا شاهد تندروی‌ها، کندروی‌ها و رفتارهای ضد اخلاقی و حتی ضد انسانی به نام دین اسلام در جامعه هستیم و هر کس با برداشتی از دین، دیگران را به بی‌دینی متهم می‌کند؟ چگونه می‌توان به اصل اسلام و دستورات اسلامی دست یافت و مسلمانی مؤمن و متعادل شد؟

برای دست یافتن به پاسخ این سؤال‌ها، مسعود اسماعیلی، پژوهشگر حوزه تربیت دینی، کتابی با عنوان «مؤمن متعادل و تربیت متعادل» را به رشته تحریر درآورده است و طی درس‌گفتارهایی، با محور قرار دادن مطالب این کتاب، تشریح می‌کند که چگونه می‌توان مؤمنی متعادل، همان‌طور که اسلام ناب محمدی مدنظر دارد، بود.

در ادامه، قسمت سی و یکم این مجموعه با موضوع «ملازمان با حق» را با هم می‌بینیم و می‌خوانیم.

ما در وجودمان حجتی به نام عقل داریم؛ عقل را حجت باطنی می‌گویند. خداوند حجت ظاهری نیز دارد و این دو حجت هیچکدام در مقابل هم نیستند بلکه همدیگر را تکمیل می‌کنند. حجت ظاهری با استفاده از حجت باطنی که عقل است، ما را بنده خدا تربیت می‌کند.

حجت ظاهری، همواره در کره خاکی هست؛ کسی که رفتار، گفتار و همه وجودش با حق تطابق دارد. من این فرد را می‌بینم و عقلم به من می‌گوید این حق است، پس آن را می‌پذیرم.

امام صادق(ع) می‌فرمایند: بر روی زمین اگر یک نفر باشد، آن عالمی است که حق را از باطل جدا کند. اگر خدا یک بنده بر روی زمین داشته باشد، تعابیری وجود دارد که نشان می‌دهد حتماً آن یک نفر، حجت خداست. اما چرا؟ چون اوست که حق را از باطل جدا می‌کند و اگر عقل من محجوب شد، هوا و هوس بر من چیره شد، از تربیت عقلانی دور شدم، خداوند شاخصی را قرار داده و می‌گوید اگر از او تبعیت کردی، تبعیت از حق است.

حضرت رسول(ص) فرمود: «عَلِيٌّ مَعَ اَلْحَقِّ وَ اَلْحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ يَدُورُ مَعَهُ حَيْثُمَا دَارَ؛ على با حق است و حق با على، مى‌گردد حق هر جا كه او مى‌گردد». می‌دانید که در عالم وجود، امروز فقط یک بزرگوار است که با حق ملازمت صد درصد دارد و آن هم وجود مقدس بقیه‌الله الاعظم است. به حضرات معصومین در زیارت جامعه کبیره می‌گوییم: «وَ الحَقُّ مَعَکُم وَ فیکُم وَ مِنْکُم وَ الَیْکُم وَ انْتُم اهْلُهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ میراثُ النُّبُّوَةِ عِنْدَکُمْ ... » یعنی حق باشماست. اگر کسی با امام زمان(عج)، امام رضا(ع) و یا سایر معصومین دعوا کند، حق با امام زمان، امام رضا(ع) و معصومین(ع) است و این را به صورت قطعی می‌گوییم چون این بزرگواران حجت خدا هستند و خدا آنها را حق محض قرار داده و عصمت آنها را در قرآن تأیید و امضاء کرده است.

کسی می‌گفت من مشهد رفتم و از امام رضا(ع) گلایه کردم، با ایشان دعوا کردم، قهر کردم و ... ؛ من به او گفتم تو کار اشتباهی کردی و حالا داری آن کار اشتباه را برای همه تعریف می‌کنی؟! دعوا با حجت‌الله، مثل دعوای من و تو نیست که بخشی از حق مال من و بخش دیگر حق مال تو باشد. اگر از خدا ناراحتی حق با خداست. اگر به امام زمان و امام رضا(ع) اعتراض داری حق با آنهاست.

چرا؟ چون زیارت جامعه که مانیفست شیعه است می‌فرماید: «الحَقُّ مَعَکُم وَ فیکُم وَ مِنْکُم وَ الَیْکُم». معدن حق آنها هستند هیچ کاری نمی‌کنند مگر اینکه بر مبنای حق باشد. برای همین حضرت رسول(ص) به عمار فرمودند: عمار دیدی علی به وادی رفت و مردم به راه دیگر رفتند، برو به دنبال علی و مردم را رها کن.

جنگ جمل شد؛ کسی در این میان متحیر ایستاد؛ در یک سو اصحاب پیامبر(ص) و در سوی دیگر امیرالمومنین علی(ع)؛ تحیر او به دلیل علم کم خودش بود والا پیامبر(ص) که فرموده بودند «عَلِيٌّ مَعَ اَلْحَقِّ وَ اَلْحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ»؛ و او با همین عبارت و جملات فهمید راه حق کدام است.

این جمله نیز زیباست که حضرت رسول(ص) در روز غدیر بعد از معرفی حضرت علی(ع) و اهل بیت(ع) فرمودند: اینها با حق هستند و حق هم با ایشان است و این خاندان هیچ جدایی با حق ندارند.

لذا یکی از دعاهای زیبا این است که: خدایا به وسیله حجت‌ ابن الحسن(عج) حق را ظاهر کن و به وسیله او باطل را بمیران و همه هواها، خواهش‌ها، نفسانیات و نظرات مختلف را به وسیله او زیر چتر حق بیاور؛ چون جز او کسی این توان را ندارد.

عاقبت شما به خیر؛ به امید روزهای طلایی عصر ظهور و عصر زیبای حق‌محوری.