می‌شود با دل خون، عاشق ماند
به قلم سیما محسنی، خبرنگار ایکنا
اتوبان آیت‌الله بهبهانی اهواز امروز ۱۳ آبان در سالگرد روزی که مردم ایران به زور و غرور نه گفتند محل تجمع آنانی بود که در دو سال گذشته روزهای سختی را گذراندند و با وجود خون دلی که دارند، از وطن همچون فرزند عزیزی محافظت کردند. به آسمان نیمه ابری که نگاه می‌کنی پرچم سه رنگ ایران عزیز را می‌بینی؛ پرچمی که دانش‌آموزان با قامت‌های کوتاه و بلند آن را با همه نیرو و علاقه برافراشته نگه داشته‌اند. فریاد «جانم فدای ایران» اینجا بلندتر از همه صداها شنیده می‌شود و طنین آن در گوش همه ما، شهیدی را به یاد می‌آورد که برای این عشق و علاقه، جان خود را تقدیم کرد.
نام شهید «سیدعلی خامنه‌ای» اگر چه داغی است که سرد نمی‌شود اما غرور وطن‌دوستی را صد برابر می‌کند همانگونه که شهیدِ خیابان کشوردوست این عشق را به ما آموخت. عشق مادر به فرزند را دیده‌اید؟ مردم ما امروز در اتوبان آیت‌الله بهبهانی اهواز و نقطه به نقطه خوزستان، می‌خواستند به دنیا بگویند: «هر چقدر هم زخم بخوریم، از وطن‌مان همچون فرزندی عزیز محافظت می‌کنیم.» ما این عشق را با هیچ بهایی، معامله نمی‌کنیم.
صدای «جانم فدای ایران» با وجود همه غم‌ها، بلندتر از هر شنیدنی دیگری در فضای شهر می‌پیچید. بسی عجیب است که غم شهدای وطن، خون دل را به عشق و غروری صد چندان برای محافظت از ایران عزیز تبدیل می‌کند. مگر می‌شود دانش‌آموزان و کودکان شهید میناب را فراموش کرد. مگر می‌شود داغ پدران و مادرانی که مزار فرزندان شهیدشان را در آغوش می‌گیرند را ندید؟ مگر می‌شود خواب پریشان مادران و فرزندان شهدای میناب را نادیده گرفت.
اینجا اشکِ کودک، پیروز است ... اینجا خون، بر موشک پیروز است ... اینجا ایران است و ما تا ابد نگهبانش می‌مانیم.
انتهای پیام
