وحید مجتهدزاده که زندگی خود را وقف تلاوت و ترویج معارف قرآنی کرد، پس از سالها مجاهدت و استقامت در برابر بیماری، در ۳۱ فروردین ۱۴۰۵ به سوی معبود شتافت. او که با وجود ناملایمات جسمانی، همواره، چون چراغی فروزان در محافل قرآنی حضور داشت، میراثی گرانبها از تلاوتهای ماندگار، تجربیات داوری ارزشمند و سفرهای بینالمللی پربار از خود به یادگار گذاشت.