اجتماع خیابانی؛ آخرین امکان برای جنگِ شهری

به قلم مهدی جمشیدی؛ عضو هیئت علمی  پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

۱. شبی که پیش رو داریم، یک امکان و به احتمال فراوان، «آخرین امکان» برای تولید تروریسم شهری است. گویا این واپسین عرصه‌ و فرصتی است که دشمن برای اغتشاش شهری در اختیار دارد.

روزها و شب‌های پس از این، مجال برای اغتشاش و جنگ شهری، تا حد بسیار زیادی از دست خواهد رفت. از لحظه آغازِ جنگ اخیر، یک بخش عمده از طرح سرنگونی این بود که با ترور رهبر انقلاب و همه چهره‌های اصلی و همچنین حملات هوایی به مراکز نظامی، زمینه برای اغتشاش شهری فراهم شود و هرج‌‌ومرجِ درونی شکل بگیرد.

آمریکا قصد نداشت به تهاجم هوایی بسنده کند، بلکه آن را «مقدمه جنگ شهری» می‌انگاشت، اما حضور مثال‌زدنی مردم در شبانه‌های خیابانی، این فرصت را از دشمن گرفت و میدان را به‌طور کامل در اختیار مردم قرار داد.

۲. حدود دو هفته است که مردمِ مؤمن، با شور و حماسه انقلابی، خیابان را از آنِ خویش کرده‌اند و از طریق موج انسانی و تراکم اجتماعی، مانع شکل‌گیری اغتشاش و کودتا شده‌اند.

این مواجهه خودجوش و مسئولانه، همان است که رهبر شهید از آن با تعبیر «بعثت الهیِ مردم در برابر فتنه» یاد کردند. اراده خدای متعال، در دل‌های مؤمنانِ انقلابی تصرف کرد و اجتماعات حماسی و ولایی در خیابان‌ها آفرید. به‌راستی، مؤمنان وفادار، برانگیخته و فعّال و میدان‌دار شدند، درحالی‌که این امر در محاسبات و معادلات دشمن، گنجانده نشده بود.

دشمن در برابر موج انسانیِ جاری‌شده در بستر خیابان، احساس عجز می‌کند و فضای شهر را به انقلاب می‌بازد. مردمانِ مؤمن، زمین اغتشاش و تروریسم شهری را از دشمن ربودند و به‌جای آن، ایمان و حماسه و انقلابی‌گریِ دهه شصت را در شهرها بازآفرینی کردند.

در شهرها، شاهد تجلی انقلابی‌گری و تعین مقاومت در سطح اجتماعی هستیم؛ آنچنان که نیروهای اغتشاش، دچار هراس شده و سکوت اختیار کرده‌اند.

۳. امشب باید انقلاب را از گردنه عبور داد؛ دشمن که در عرصه مواجه نظامی، شکست خورده و ناکام مانده است، چشم به امکان درونی و شهری دوخته و می‌خواهد یک «هجده‌ دیِ دیگر» بازتولید کند.

چه‌بسا امروز برای آنچه که در سر دارد، موقعیّت غافل‌گیرانه بیافریند، از قبیل قطع برق و … . اگر موفق به ایجاد چنین حفره‌ها و خلاء‌هایی شود، مسیر تروریسم شهری، هموار خواهد شد. دشمن نشان داده که مردِ میدان نیست، اما همچون روباهی فریبکار و خدعه‌گر، در پی طراحی توطئه‌های پیچیده است تا ما را فلج و قفل کند.

دشمن، جوانمردانه نمی‌جنگند، بلکه از پشت، خنجر می‌زند. روشن است که انسداد خیابان، انفتاح میدان را بی‌اثر خواهد کرد و امید به تفوق را در دشمن پدید خواهد آورد. ازاین‌رو، حضور در خیابان و به‌دست‌گرفتن فضای شهر، همچون جنگ در خط مقدم است. نتیجه مستقیم این حضور، تداوم حیات انقلاب است.

۴. در برابر ما، نیروهای گروهکی و اشرار اجیرشده قرار دارند که تاکنون در انتظار نشسته بودند تا در لحظه فراخوان، به میدان آمده و شهر را به آشوب بکشانند و نقش مکمل را برای بمباران هوایی ایفا کنند.

این شبکه‌های پنهان در ماه‌های گذشته، آسیب دیدند اما به‌طور کامل، متلاشی نشدند. اکنون ته‌مانده همان شبکه‌های مزدور، در کمین نشسته‌اند و می‌خواهند از این آخرین امکان، استفاده کنند. عده‌ای نیز که از انقلاب، کینه و نفرت دارند و گرفتار غرض‌ورزی و پلیدی هستند، نقش پیاده‌نظام و سیاهی‌لشکر را بر عهده خواهند داشت؛ چنان‌که در اغتشاش دی‌ماه، به چنین خیانتی تن در دادند. در مقابل، چندی‌ست که نیروهای بسیجی در محله‌های شهر، جایابی و فعّال شده‌اند و امنیت محله‌ها را در اختیار خویش گرفته‌اند.

بسیج، امتداد و دنباله اجتماعیِ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است که ریشه در بافت مردمی و غیررسمی دارد و به عمق ساختار اجتماعی، متصل است. افزون بر مردم و اجتماعات شبانه، باید از بازسازی محله‌ای و خُردِ امنیت سخن گفت که از سوی نیروهای بسیجی شکل گرفته است و در دو هفته اخیر، موجبات ثبات اجتماعی را فراهم کرده است.

این نیروهای شبه‌نظامی و مردمی، سلاح‌های جنگی در دست دارند و این بار، آماده یک تقابل واقعی و غیرنمایشی در قاب جنگ شهری هستند. ازآنجاکه پس از ترور رهبر شهید، همه خطوط قرمز در ذهن این نیروها فروریخته و این حس شکل گرفته که وقت «ضربه نهایی» و «مواجهه تمام‌کننده» فرارسیده است، چنانچه اغتشاش و آشوبی رخ بدهد، جویی از خون به راه خواهد افتاد. تروریسم شهری، با چنین اراده پولادین و قاطعی روبرو خواهد شد که بنیان اعتقادی و هویتی دارد.