İstiğfar – behişt əhlinin dünyadakı adəti
“Ali-İmran” surəsində bağışlanmaya və sonsuz behiştə tələsik yönəlməyə dəvət olunmuşdur (Ali-İmran: 133) və bəzi əməllərə, o cümlədən istiğfara işarə edərək buyurur:
“Onların mükafatı Rəbbindən bağışlanma və altından çaylar axan cənnətlərdir; orada əbədi qalacaqlar. Necə də gözəldir əməl sahiblərinin mükafatı” (Ali-İmran: 136).
Yəni, Allahın behiştinə tələsənlərin şərtlərindən biri istiğfardır.
Həmin surənin əvvəlində isə əks ardıcıllıqla əvvəlcə müttəqilərin behiştdəki mükafatı bəyan edilir, sonra onların dünyadakı vəziyyəti belə təsvir olunur:
“O kəslər ki, deyirlər: Ey Rəbbimiz! Biz iman gətirdik, günahlarımızı bağışla və bizi Cəhənnəm əzabından qoru. – Səbir edənlər, doğru danışanlar, itaət edənlər, infaq edənlər və səhər vaxtı istiğfar edənlər” (Ali-İmran: 17).
Zariyat surəsində müttəqilərin behişt bağlarında və çeşmələrində olmasına, Rəbbin onlara verdiyi nemətləri qəbul etməsinə işarə edərək buyurur:
“Həqiqətən, müttəqilər cənnətlərdə və çeşmələrdədirlər. Onlar Rəbbinin verdiyini qəbul edirlər. Çünki bundan əvvəl dünyada yaxşılıq edənlər idilər” (Zariyat: 15–16).
İkinci ayə «əxizna» ilə başlayır və «muhsinin» ilə bitir; yəni behiştdəki nemətlərin qəbulu dünyada başqalarına yaxşılıq etməyin bəhrəsidir.
Daha sonra iki ortaq xüsusiyyət zikr olunur:
“Onlar gecənin az bir hissəsində yatardılar. Səhər vaxtı isə istiğfar edirdilər” (Zariyat: 17–18).
Felin müzari (indiki zaman) forması davamlılıq və ardıcıllığı göstərir. Bu ayə bildirir ki, gecə ibadəti və səhər vaxtı istiğfar onların daimi işi olmuşdur. Həmçinin göstərir ki, səhər vaxtı zikrlər içində istiğfar xüsusi məqam daşıyır və ibadətin zirvəsi hesab olunur.
3495305
