در گفتوگو با ایکنا مطرح شد
اربعین حسینی(ع) امروز دیگر تنها یک مراسم مذهبی یا آیینی نیست، بلکه به عنوان یک «آرمانشهر» متحرک، بستری برای ظهور نوعی از انسان است که با عقلانیت ابزاری و مادیگرایی غرب تفاوتهای بنیادین دارد. در حالی که جوامع مدرن با بحرانهای عمیق پوچگرایی، فردگرایی مطلق و فقدان معنا دست و پنجه نرم میکنند، اربعین الگویی جدید از زیست انسانی را ارائه میدهد؛ جایی که توحید، عبودیت و ایثار، جایگزین سودجویی و لذتطلبی شده است. اما در کنار این شکوه، پرسشهای بنیادینی مطرح است: آیا ما توانستهایم از ظرفیتهای تمدنی اربعین به درستی استفاده کنیم؟ چگونه میتوان از این پدیده برای تحول در علوم انسانی و شکلدهی به هویت «انسان مسلمان متمدن» بهره برد؟ و در مواجهه با چالشهایی چون سطحینگری یا قومگرایی، چه راهکاری برای حفظ ماهیت دینی و سیاسی این حرکت وجود دارد؟