گروه اجتماعی: يك پژوهشگر دينی در خراسان جنوبی گفت: عقدهها و كمبودها به همراه تنبلی و كسالت از اسباب عمده حسادت است.
راضيه سيروسی، يك پژوهشگر دينی در خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، در تعريف حسد گفت: راغب اصفهانی میگويد: حسد آرزوی زوال نعمت از كسی است كه سزاوار داشتن آن نعمت است و شخص حسود علاوه بر آرزوی قلبی چه بسا كوشش در زوال آن نعمت میكند.
وی با اشاره به سخن اميرمؤمنان(ع) كه فرمود: سلامت بدن از كمی رشك بردن است، با بيان اينكه حسد از بيماریهای خطرناك است، گفت: عقدهها و كمبودها به همراه تنبلی و كسالت از اسباب عمده حسادت است.
این پژوهشگر دينی افزود: در نكوهش حسد از نظر قرآن همين بس كه خدای متعال رسولش را از شر حسود برحذر میدارد، در احاديث معصومان خصوصياتی برای حسد آمده است كه در اين زمينه امام صادق(ع) میفرمايند: ريشههای كفر سه چيز است: حرص، تكبر و حسد.
سيروسی تصريح كرد: حسد گذشته از زيانهای معنوی و تباهی دين و ايمان، از نظر جسمی نيز روی اعصاب انسان اثر منفی میگذارد.
وی پيرامون درمان حسادت افزود: انسان بايد با سعی و تلاش كمبودها را جبران كند و عقدهها را از دل بزدايد و بداند كه در زندگی هر كسی را سهمی و نصيبی مقدر است كه با سعی و تلاش به آن خواهد رسيد.
اين پژوهشگر دينی خاطرنشان كرد: در زندگی اجتماعی موانعی از قبيل ظلم و ستم و حقكشی در سر راه انسان وجود دارد كه اينها را با حسد نمیتوان از ميان برداشت.