مشاركت حداكثری در كنار رقابت واقعی در انتخابات؛ لازمه خلق حماسه سياسی

گروه سياسی: رقم خوردن يك حماسه سياسی در انتخابات تنها با حضور گسترده مردم رقم نمی‌خورد بلكه اين حضور گسترده با حضور همه جريان‌های سياسی معتقد به نظام اما متفاوت در روش‌ها و رويكردها معنا می‌يابد؛ يعنی حماسه سياسی نيازمند دو عنصر مشاركت گسترده و رقابت ملموس و واقعی در كنار يكديگر است.

رهبر معظم انقلاب سال 1392 را سال «حماسه سياسی، حماسه اقتصادی» نام نهادند. وجود سه كليد‌واژه حماسه، سياست و اقتصاد در نام اين سال بيانگر اين است كه سال 1392 دارای حساسيت‌های ويژه‌ای است كه آن را تا حد زيادی متفاوت از سال‌های پيشين می‌كند.

تفاوت اين مسئله را می‌توان از اينجا مشخص كرد كه اگر نامگذاری سال‌های پيشين به دليل تحريم‌ها و فشارهای دشمنان بيشتر به مسئله اقتصادی معطوف بود اما سال جديد هم به سياست و هم به اقتصاد در كنار هم توجه دارد.

از طرفی قرار گرفتن واژه حماسه در كنار سياست و اقتصاد نشان از اين دارد كه امسال بايد با توانی بسيار افزون‌تر از پيش تلاش و همت به خرج داد تا گام‌های بلندتری در دهه پيشرفت و عدالت برداشت؛ زيرا واژه حماسه دلالت بر انجام كاری دارد كه به نظر خارج از توان و قدرت فرد، گروه، قوم و ملتی باشد و همين خارج از توان بودن ظاهری آن است كه سبب ماندگاری آن در تاريخ می‌شود و از آن به عنوان يك نقطه عطف در تاريخ هر كشوری ياد می‌شود، مانند دفاع مقدس كه همچنان در تاريخ كشورمان ماندگار است و به عنوان يك نقطه عطف در طول تاريخ ايران برشمرده می‌شود.

به عبارتی آنچه كه عمل و اقدامی را تبديل به حماسه می‌كند انجام دادن كاری خارق‌العاده در وضعيتی است كه بيشترين محدوديت‌ها بر يك فرد يا گروه و كشور اعمال شده است و به نظر می‌رسد مقام معظم رهبری با شناخت از ظرفيت و توانايی‌های ملت ايران، آنها را قادر بر آن می‌بينند كه بتوانند در شرايطی كه كشور با بيشترين و سخت‌ترين تحريم‌های اقتصادی از سوی دشمن مواجه شده است در عرصه سياسی و اقتصادی اقدامی انجام دهند كه بتوان بر آن حماسه نام نهاد.

با يادآوری تاريخ دور و نزديك ايران می‌توان به جرئت گفت كه ملت ايران قادرند در شرايط سخت كارها و اقداماتی انجام دهند كه مصداق حماسه‌آفرينی باشد كه نمونه اخير آن وقوع انقلاب اسلامی و دفاع مقدس است.

اما حماسه سياسی سال 1392 با توجه به در پيش بودن انتخابات چه می تواند باشد؟ بخشی از اين حماسه‌آفرينی به مردم باز می‌گردد و بخشی ديگر به مسئولان و كارگزاران؛ در واقع حضور پرشور و گسترده مردم در انتخابات در شرايط سخت تحريم اقتصادی همان حماسه‌آفرينی است، زيرا هدف دشمنان و به ويژه آمريكا از اعمال تحريم‌ها دقيقا ايجاد شكاف ميان مردم و نظام سياسی است به نوعی كه خود مردم با رويگردانی از نظام سياسی، جمهوری اسلامی را در گام اول به سمت عقب‌نشينی از اهداف اعلامی خود وادار كنند و آن را تضعيف سازند و در گام دوم بتوانند با تبديل رويگردانی مردم به اعتراض و شورش، نظام جمهوری اسلامی را سرنگون كنند.

بر همين مبناست كه حضور حداكثری مردم می‌تواند در چنين شرايطی عملی ويژه و خاص محسوب شده كه انسجام و همبستگی ملی را به نمايش بگذارد و اين مشاركت را خاص‌تر از حضورهای پيشين سازد كه در خور حماسه نام نهادن آن باشد.

اما از طرفی مسئولان نيز وظيفه دارند بسترهای يك حضور پرشور و مؤثر از سوی مردم را نيز فراهم سازند و آن چيزی نيست جز فراهم ساختن زمينه حضور همه كسانی كه به نظام و آرمان‌های آن اعتقاد دارند و دلسوز آينده كشور هستند.

به عبارتی رقم خوردن يك حماسه سياسی در انتخابات تنها با حضور گسترده مردم رقم نمی‌خورد بلكه اين حضور گسترده با حضور همه جريان‌های سياسی معتقد به نظام اما متفاوت در روش‌ها و رويكردها معنا می‌يابد؛ يعنی حماسه سياسی نيازمند دو عنصر مشاركت گسترده و رقابت ملموس و واقعی در كنار يكديگر است.

در حقيقت صرف تكثر نامزدها رقم زننده يك رقابت پرشور نيست بلكه تفاوت ملموس در روش‌ها، برنامه‌ها و ايده‌های ميان نامزدهاست كه يك انتخابات را به انتخاباتی رقابتی تبديل می‌كند و به تبع آن مشاركت حداكثری و بانشاط مردم در عرصه انتخابات را منجر می‌شود و اين امر نيازمند حضور همه جريان‌ها و جناح‌های سياسی درون نظام است و اين بيش از بيش وظيفه مسئولان را در فراهم آوردن زمينه تحقق يك انتخابات رقابتی، سنگين‌تر از قبل می‌كند.

يادمان باشد حماسه‌آفرينی يك ملت، هم مردم و مسئولان، نيازمند همدلی و وحدت بيش از پيش اعضای يك جامعه است و در اين ميان لازم است اختلافات و كدورت‌ها ميان جريان‌های سياسی با حفظ اصل تفاوت در نگرش‌ها كنار گذاشته شود، زيرا در وضعيت امروز كشور برای تحقق شعار سال مقام معظم رهبری، به عنوان مسئله اهم در مقابل ساير مسائل مهم، همدلی و انسجام ملی در همه سطوح برای خلق يك حماسه لازمه اصلی است.

مهدی مخبری