يكی از شيوههاى تربيتی جوان، موعظه همراه با منطق و عطوفت است چراكه جوانان بيش از ساير انسانها، زمينه پذيرش ايمان و معنويت را دارند.
گروه اجتماعی: يكی از شيوههاى تربيتی جوان، موعظه همراه با منطق و عطوفت است چراكه جوانان بيش از ساير انسانها، زمينه پذيرش ايمان و معنويت را دارند.
حجتالاسلام و المسلمين مهدی عبدالرزاقنژاد، عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، گفت: حضرت محمد(ص) میفرمايند: «شما را به نيكى درباره جوانان سفارش مىكنم، بهدرستى كه قلوب آنان نرمتر و مهربانتر است و براى پذيرش فضيلتها آمادهتر، چراكه(وقتى) خداوند مرا، بشارتدهنده و انذاركننده برانگيخت، جوانان با من پيمان بستند و پيران به مخالفت برخاستند».
وی با بيان اينكه قرآن كتاب هدايت برای انسان است و هر انسان، به فراخور ظرفيت خود، از آن بهره مىگيرد، افزود: جوانان، بهدليل ويژگیهاى خاص خود، بيشتر به انس با قرآن نياز دارند تا در پرتو آن براى پيمودن مسير دشوار زندگی، توشهاى مطمئن فراهم آورند.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند با اشاره به اينكه عبادت و پرستش لازمه بندگى و اوج ارتباط بنده و معبود و جوانی دوره حساس و پرمخاطره زندگی است، گفت: اضطرابها، نگرانیها، شكستها همگی در سايه بندگى خدا، از زندگى جوان رخت برمىبندد و سرشار از اطمينان و اميد میسازد.
حجتالاسلام عبدالرزاقنژاد با بيان اينكه آگاهى جوان از دين، نقش مهمی در تربيت وی دارد، ادامه داد: آشنايی با علوم دينی و احكام و كسب معرفت الهی بر هر مسلمان واجب است كه امام محمدباقر(ع) میفرمايند: «اگر جوان شيعهای را نزد من آورند كه تفقه در دين نمىكند، او را با مجازاتى دردناك كيفر خواهم داد.»
وی با بيان اينكه اهميت شناخت دين و احكام آن تا حدی است كه در روايات، مرحلهاى از مراحل تربيت عنوان شده است، اظهار كرد: جوان، همواره در معرض لغزش و خطا و دامهای شيطان براى فريب او مهيا است به همين خاطر به ارتباط با خداوند و حضور در مجالس و محافل دينی و مذهبی نياز بيشتری دارد تا روح و جان غبار گرفتهاش را شتسشو داده و خود را براى پيمودن سريعتر مسير تكامل آماده سازد.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند گفت: فراهم كردن زمينه توبه و توجه دادن جوان به اين عنصر سازنده میتواند بخشی از تربيت دينى و معنوى او بهشمار آيد كه رسول اكرم(ص) مىفرمايد: «هيچ كس نزد خداوند از جوان توبهكننده محبوبتر نيست، و هيچكس نزد خداوند از كهنسالى كه بر گناهانش باقی است، مبغوضتر نیست.»
حجتالاسلام عبدالرزاقنژاد از شيوههای تربيتی به درك واقعيات دوره جوانى، مسئوليت دادن به جوان محبت و رفاقت، احترام به شخصيت جوان و موعظه اشاره كرد و با بيان اينكه دوره جوانى، دوره پرمخاطره و حساس زندگى است و عدم درك و بىتوجهى به واقعيات طبيعى او چه بسا، بهجاى تربيت، موجب گمراهى وی شود، ادامه داد: دستيابی تدريجی به اطلاعات و آگاهیها و تكميل دانستنیهای ناقص، لزوم توجه بيشتر والدين و مربيان را در اين مسير میطلبد كه تجربيات مفيد و علمی خود را در اختيار جوانان بگذارند و سطح توقعات او را كاهش دهند.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند با اشاره به اينكه جوان در مسير تكامل تدريجی عقلى است، گفت: بدين سبب بايد در حد معقول از جوان انتظار داشت و اين ويژگى را در رفتار و موضعگيریهايش مورد توجه قرار داد.
حجتالاسلام عبدالرزاقنژاد، درباره مسئوليت دادن به جوان بيان كرد: احترام به شخصيت جوان و سپردن مسئوليت به او از ديگر شيوههاى تربيتى است كه جوان، براى ايفاى نقش و انجام مسئوليتهاى مختلف، تواناست و عدم اعتماد و بىتوجهى به توانايیهاى او مانع از شكوفایى استعدادها و در نتيجه به عدم رشد مطلوب جوان مىانجامد.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند با بيان اينكه محبت، داروى بىنظير و درمان بسياری از دردها و از بين برنده مشكلات عاطفى و اجتماعى است خاطر نشان كرد: محبت مؤثرترين شيوه تربيتى و جوان كانون عاطفه و احساس كه در طريق تربيت، تندى، سختگيرى و فشارهاى روانى نه تنها مفيد نيست، بلكه سبب رنجش جوان و لجاجت بيشتر او مىشود، بهويژه آغاز دوره جوانی، زمان دوستى و دوستيابى است و جوان شديداً از دوستان خود تأثيرپذير هم هست.
حجتالاسلام عبدالرزاقنژاد اظهار كرد: اين ويژگى ايجاب مىكند كه والدين، فرزندان خود را در انتخاب دوست يارى و مهمتر اينكه خود، براى او دوستى صميمى باشند، آنها بايد ضمن انجام وظيفه پدرى و مادرى، دوستانى خوب و صميمى براى جوانشان باشند.
وی با اشاره به اينكه يكی ديگر از شيوههاى تربيتی جوان، موعظه همراه با منطق و عطوفت است، افزود: ائمه اطهار(ع) از اين شيوه بسيار بهره مىبردند مثلاً امام سجاد(ع) به فرزندش اندرز مىدهد: «فرزندم، آگاه باش، با پنج گروه همنشين نشوى، سخن نگویى و در مسافرت دوستى نكنى؛ فرزند عرض كرد: پدر جان، آنان چه كسانی هستند، حضرت فرمود: از همنشينى با دروغگو بپرهيز، زيرا او مانند سراب است، دور را نزديك و نزديك را دور جلوه مىدهد، از رفاقت باگناهكار و لاابالى اجتناب كن؛ زيرا او تو را به يك لقمه يا كمتر از آن مىفروشد، از دوستى با بخيل بپرهيز؛ زيرا او درضرورىترين وقتها از يارىات سرباز مىزند، از رفاقت با احمق اجتناب كن، چون در پى سودرسانى به تو است ولى بهخاطر نادانى زيان مىرساند، از مصاحبت با آنكه قطع رحم كرده بپرهيز؛ زيرا در كتاب آسمانى مورد لعن و نفرين قرار گرفته است.»
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند درباره احترام به شخصيت جوان تصريح كرد: با توجه به اينكه جوان براى شخصيت خود اهميت بسياری قائل است، هر نوع كمتوجهى را بىاحترامى به خود مىداند و چه بسا واكنش نشان دهد.
وی با اشاره به اينكه احترام به شخصيت جوان در تربيت او بسيار مؤثر است، خاطرنشان كرد: اگر جوان احساس كند در نظر ديگران اعتبار و جايگاهى ندارد و از احترام و ارزش برخوردار نيست، تلاش در مسير رشد و پيشرفت خود را بىثمر مىداند و چه بسا رفتارهاى نابهنجار بروز دهد.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند يادآور شد: احترام به جوان و ارزش قايل شدن برای او، موجب احساس مسئوليت بيشتر از سوی او و كوشش در مسير تعالی خودش است كه پيامبر خدا(ص) مىفرمايد: فرزند آدمى در هفت سال اول آقا و سرور والدين است، در هفت سال دوم بنده فرمانبردار و در هفت سال سوم وزير و مشاور آنان شمرده مىشود.