گروه هنر: كارگردان فيلم «رسوايی» در نشست «روحانی، جوانی، سينما» گفت: برای رسيدن به سينمايی كه میخواهد در خدمت دين باشد، بايد مفاهيم را به صورت تئوريزه بيان كرد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، نشست تخصصی نخستين جشنواره – همايش «روحانی در قاب سينما» با عنوان «روحانی، جوانی، سينما» با حضور حجتالاسلام والمسلمين حميد رسايی (عضو كميسون فرهنگی مجلس)، مسعود دهنمكی (كارگردان) و علی معلم (مجری وكارشناس) روز گذشته 10 ارديبهشت در سالن سه سينما فلسطين برگزار شد.
در ابتدای اين جلسه مسعود دهنمكی در سخنانی اظهار كرد: روحانيت در كشور ما در جايگاه حكومت و مبلغ دين قرار گرفته، لذا انتظار میرود در خيلی جاها نيز پاسخگو باشد، ولی چون در ادامه روزمرگی گريبان انقلاب را گرفت ما در بسيار از جاها با مشكل رو به رو شديم، البته من تمام اين كم كاری را نشئتگرفته از عملكرد روحانيت نمیدانم، بلكه تمام كسانی كه دغدغه دين دارند تاثيرگذار هستند.
وی افزود: برای رسيدن به سينمايی كه میخواهد در خدمت دين باشد، بايد مفاهيم را به صورت تئوريزه بيان كرد. مطلب ديگر اينكه سينما همانند منبر است، پس اگر اين مسئله را قبول داريم بايد آدابی هم برای آن در نظر بگيريم تا بتوانيم مخطبان بسياری را جذب كنيم.
دهنمكی اضافه كرد: اساس يك فيلم سينمايی فيلمنامه است، ولی اعتقاد و ايمان به مفهوم، عامل بسيار مهمتری برای خوب درآمدن كار است. برای مثال اگر فيلمنامهای كه میخواهد به روحانيت بپردازد توسط حوزه تأييد شد، توسط كارگردانی جلوی دوربين رود كه به آن مضمون اعتقاد ندارد، اثر مورد نظر مسلما نتيجه مطلوبی به همراه نخواهد داشت.
سینمای دینی باید به سرگرمی هم توجه کند
اين سينماگر در بخش ديگری از سخنان خود تصريح كرد: در دين به سرگرمی نيز اهميت داده شده است، به شرطی كه آن سرگرمی با خود آموزش نيز داشته باشد، اما اينكه ما تا چه حد به اين نوع سرگرمی توجه كردهايم اين جای بحث دارد.
وی در بخش ديگری از سخنان خود بيان كرد: اين تصور كه نشان دادن يك فرد به معنای تمام آدمهايی است كه به وی شباهت دارند، اشتباه محض است. برای مثال اگر من يك روحانی را در فيلم تصوير میكنم، منظور تمام روحانیها نيست، بلكه آن شخصيت مد نظر من است كه آن خصوصيت را دارد.
وی در بخش ديگری از سخنان خود تاكيد كرد: حدودا 400 فيلم درباره دفاع مقدس ساخته شده كه با رويكرد حاجی و سيد بود، اما زمانی كه «اخراجی ها» با رويكردی متفاوت ساخته شد، اعتراضات فراوانی را در پی داشت؛ فيلمی كه با رويكردی نو میخواست ويژگی انسانسازی جبههها را تصوير كند.
در ادامه اين مراسم معلم نيز در سخنانی تاكيد كرد: اين جشنواره – همايش بايد خيلی پيشتر از اينها برگزار میشد، چراكه بسياری از موانع موجود پييش روی فيلمهايی كه در آن به روحانيت پرداخته شده، نشئتگرفته از عدم ارتباط بين سينماگران و روحانيون است؛ مسئلهای كه میتواند به واسطه چنين جشنوارهای به آن توجه شود.
برخورد روحانیت با سینما
وی در بخش ديگری از سخنان خود گفت: نقش روحانيون به سينما را طی سالهای گذشته به دو طريق میتوان مشاهده كرد؛ در برخورد اول نسبت به سينما از سوی روحانيون بیتوجهی صورت گرفته است و در شكل ديگر با انتقادات ضمنی روحانيون مواجه شده است، البته سينما هم معمولا در آثار خود دوشكل را برای روحانی متصور بوده، اول روحانی كه در محله و مساجد است و كارش موعظه مردم است و ديگر روحانی كه در مسائل سياسی حضور و مشاركت دارد.
معلم روند توجه سينما به روحانيت را در سينمای قبل و بعد از انقلاب چنين توضيح داد: قبل از انقلاب به روحانيت در سطحیترين شكل آن توجه میشد و تنها در «سلطان صاحبقران) علی حاتمی شاهد اشاره به اين قشر بوديم. در سالهای پس از انقلاب تعداد اينكارها به شدت كم بوده است. در اين ميان تلويزيون نيز به سادهترين شكل ممكن به اين موضوع توجه داشته است.
در ادامه جلسه حجتالاسلام حميد رسائی با بيان اينكه بايد از كسانی كه اين جشنواره همايش را برگزار كردهاند، تشكر كنم، گفت: سينما حدود صد سال است وارد كشور ما شده است اما روحانيت از آغاز ورود اسلام به كشورمان حضور فعال داشته است. بنابراين بايد اين طبقه در سينما مورد لحاظ باشد تا اگر قرار است به روحانيت در سينما توجه شود نگاه به نحوی باشد كه شأن و جايگاه روحانيت هم حفظ شود.
وی ادامه داد: لباس روحانيت همانند ابزاری است كه مردم به واسطه آن با دين و مفاهيم الهی آشنا میشوند، سينما نيز میتواند چنين كاركردی داشته باشد يعنی برای معرفی دين باشد اين خواسته زمانی حاصل خواهد شد كه ارتباط مناسبی بين روحانيت و سينما ايجاد شود.
نگاه منفی فیلم «مارمولک» به روحانیت
رسايی اضافه كرد: خوب است نقاط مثبت و منفی روحانيت به چالش كشيده شود اما نكات منفی مارمولك پر رنگ و زننده بود. ما هم در زمينه احكام سينما كه علی معلم اشاره كرد، راهحل داريم و كسانی كه در حوزه علميه كار كردهاند كار بهتری ارائه میدهند چون خودشان عمق قضيه را درك كردهاند اما سينماگران در اين زمينه كم كاری كردند و وارد اين مقوله نشدند و خودشان قد و قواره سينمای ايران را پايين آورند.
حجتالاسلام رسايی در پايان خاطرنشان كرد: من عضو شورای صدور پروانه نمايش هستم و بايد بگويم فيلمهايی میبينيم كه سينمادار راضی به اكران آن نيست و در جامعه نيز بازتاب و مفهوم خوبی ندارد.