گروه اجتماعی: مشاور رئيس نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها تقويت حس مسئوليتپذيری در فرزندان را راهكار اصلاح سبك زندگی كنونی دانست و گفت: كودكان از 7 تا 14 سالگی بايد با برخی سختیها به ويژه در زمينه امرار معاش مواجه شوند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) حجتالاسلام والمسلمين عليرضا پناهيان، مشاور رئيس نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها امروز، 11 ارديبهشتماه در مراسم تجليل از مادران شهدای جهادگر، با بيان اينكه وظيفه اصلی و خطيری كه بر عهده مادران گذاشته شده است، برطرف كردن مشكلاتی است كه پيشرفت تكنولوژی در زندگی روزمره ايجاد كرده است، گفت: به دليل پيشرفتهای روز افزون در زمينه تكنولوژی، يكسری از سختیهايی كه در گذشته خانوادهها با آن مواجه بودند از ميان رفت ولی اين خود عاملی برای به وجود آمدن مشكلات نوين در زمينه سبك زندگی شد.
وی ادامه داد: خانوادهها و به ويژه مادران، سختگيریهای معقولی كه خود در گذشته با آن مواجه بودند را امروزه برای فرزندان قائل نيستند و اين زمينهساز به وجود آمدن مشكلاتی از قبيل تنبلی و راحتطلبی در بين جوانان شده است.
حجتالاسلام پناهيان افزود: با پيشرفت تكنولوژی و به وجود آمدن ابزارهای نوين خانهداری، ديگر سختیهای امرار معاش و مديريت خانه به شكل گذشته وجود ندارد و فرزندان تحصيل را تنها وظيفه خود در طول زندگی میدانند.
وی اين بیكاری و كمكاری را پايه و اساس مفاسد بسياری در جامعه دانست و با بيان اينكه در اين ميان مادران نيز اندك سختی باقی مانده را نيز به جان میخرند، گفت: مادران و پدران با تحمل سختیها و مشكلات زندگی و دخالت دادن فرزندان در اين مشكلات، اجازه مواجه شدن آنان با مشكلات و سختیها را نمیدهند.
وی در ادامه افزود: با وجود اينكه فرزندان خصوصيتهای نيك را از خانواده خود به ارث میبرند اما بايد آن خصوصيت با سعی و همت در هم آميخته شوند تا بتواند زمينهساز پيشرفت فرد و جامعه شود.
اين معلم اخلاق با تاكيد بر اينكه كودكان از 7 تا 14 سالگی بايد با برخی سختیها به ويژه در زمينه امرار معاش مواجه شوند، گفت: كودكان در اوان زندگی بايد با سختیها و دشواریهای زندگی روزمره آشنا شوند تا در آينده براحتی بتوانند مسائل زندگی خود را حل كنند.
وی تربيت صحيح فرزندان و ياد دادن تحمل سختیها به آنان به منظور اينكه در آينده آنان بر روی پاهای خود بايستند را يكی از اصلیترين وظايف خانواده برای اصلاح سبك زندگی دانست.
پناهيان با انتقاد از تحصيلكردههايی كه با رذايل اخلاقی دست به گريبانند، گفت: در جامعه بسيار تحصيلكردگانی با وجود شايستگیهای تحصيلی و علمی، به علت كمبود تربيتها و عدم تحمل برخی سختیها، با رذايل اخلاقی از قبيل خودبينی و تكبر مواجهاند؛ چرا كه هيچ وقت در زندگی خود مسئوليتپذيری نداشتهاند.