گروه هنر: با اين مسئله كه روحانيت به شكل مستقيم در فيلمسازی ورود كند، موافق نيستم، چون حضور اين قشر در عرصه مشاوره و نگارش متن بيشتر تاثيرگذار است؛ در كلامی ديگر روحانيت بايد حوزه فعاليت خود را بر تقويت فكر و انديشه در سينما استوار كند.
|
| «سيد ضيا هاشمی» |
سيدضياء هاشمی، تهيهكننده سينما در گفتوگو با خبرگزاری بين المللی قرآن(ايكنا) درباره تاثيرات جشنواره ـ همايش «روحانی در قاب سينما» اظهار كرد: معتقدم برگزاری جشنواره ـ همايشی با محوريت روحانيت اقدام بسياری خوبی بود كه جای خالی آن به شدت در سينما احساس میشد، البته اينكه اين جشنواره تا چه حد توانسته به موفقيت دست يابد، موضوعی است كه بايد در خصوص آن كار كارشناسی كرد؛ بدين معنا كه ارزيابی شود هدفهايی كه برگزاركنندگان اين رويداد برای آن در نظر گرفتهاند چه موضوعاتی است تا بتوان درباره آن نظر دقيق داد.
وی افزود: يكی از شاخصههايی كه در اين جشنواره به عنوان امتياز میتوان از آن نام برد اين است كه در آن سعی شده از تقدسبخشی پرهيز شود، چراكه اين رويكرد بسيار در سينما خطرناك است.
تهيهكننده فيلم «زمهرير» در بخش ديگری از سخنان خود گفت: اهميت روحانيت در كشور ما تنها به بخشهای دينی و معنوی خلاصه نمیشود، بلكه در نهادی حكومتی هم اين قشر حضوری موثر دارند. اين جايگاه تنها به بعد از انقلاب خلاصه نمیشود، بلكه قرنهاست كه اين قشر با مردم ارتباط نزديك دارند و در بسياری از مواقع برای رفع مشكلات مردم و جامعه اقدام كردهاند.
وی در پاسخ به اين سؤال كه تا چه حد سينمای ما نگاه منسجمی به موضوع روحانيت دارد؟ گفت: من توجه سينما را به موضوع روحانيت آن چنان كه بايد مثبت ارزيابی نمیكنم، جز معدود كارهايی كه نگاهی منسجم به اين حوزه داشتهاند. مثال بارز برای اين گفته نيز فيلم «زير نور ماه» است كه سعی داشته به شكل دقيق و آگاهانه به اين قشر بپردازد، البته «طلا و مس» نيز فيلمی خوب است كه در آن نقش اصلی يك روحانی است، اما من اين كار را درباره روحانيت نمیدانم، چون ممكن بود برای هر فرد در هر قشری روی دهد، ولی به خوبی از فضای روحانيت برای جذابيت كار بهره برده شده است.
هاشمی در بخش ديگری از سخنان خود تصريح كرد: ورود روحانيت به سينما میتواند برای اين قشر هم فوايد بسياری داشته باشد، چون ما میبينيم كه برخی از روحانيون با دنيای امروز فاصله گرفتهاند و در حوزههای علميه مشغول پژوهش و عبادت هستند، پس اين دسته جشنوارهها كمك میكند تا موقعيتی فراهم شود تا اين قشر متفكر به مسائلی چون سينما كه با مردم ارتباط نزديك دارد، ارتباط برقرار كنند.
اين سينماگر در بخش ديگری از سخنان خود بيان كرد: در دورههای بعد اين جشنواره بايد شكل خود را گستردهتر برگزار كند، بدين معنا كه شكل و ساختاری بينالمللی به آن بدهند تا بتوان حيطه و تاثيرگذاری اين جشنواره را بيشتر كرد. در ضمن بايد زمينه حضور طلبههای جوان را در اين جشنواره بيشتر از دوره نخست فراهم كرد.
وی در پاسخ به سؤال پايانی مبنی بر اينكه آيا اين جشنواره زمينه ورود روحانيون را به عرصه فيلمسازی فراهم میكند؟ خاطرنشان كرد: من با اين مسئله كه روحانيت به شكل مستقيم در فيلمسازی ورود كند، موافق نيست، چون حضور اين قشر در عرصه مشاوره و نگارش متن بيشتر میتواند تاثيرگذار باشد. در كلامی ديگر روحانيت بايد حوزه فعاليت خود را بر تقويت فكر و انديشه در سينما استوار كند، والا فيلمسازی كاری حرفهای است كه هر فرد با تحصيل میتواند فرا گيرد، ولی اين تفكر و انديشه است كه آدمهای خاص خودش را میخواهد.