کد خبر: 1230086
تاریخ انتشار : ۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۰:۰۴
بررسی راه‌كارهای افزايش توليد بازی‌های رايانه‌ای اسلامی ـ ايرانی/31

مشكلات دوران بلوغ بازی‌های رايانه‌ای راه‌حل ديگری را می‌طلبد

مشكلات توليد بازی‌های رايانه‌ای صرفاً به تخصيص اعتبارات دولتی مربوط نمی‌شود بلكه همانند مسائل سن بلوغ نوجوانان، راه‌حل ديگری را می‌طلبد كه مديريت و مشخص شدن ملاك‌ها و شاخص‌های بازی رايانه‌ای ايرانی از موارد آن است.


گروه فضای مجازی: مشكلات توليد بازی‌های رايانه‌ای صرفاً به تخصيص اعتبارات دولتی مربوط نمی‌شود بلكه همانند مسائل سن بلوغ نوجوانان، راه‌حل ديگری را می‌طلبد كه مديريت و مشخص شدن ملاك‌ها و شاخص‌های بازی رايانه‌ای ايرانی از موارد آن است.


در دنيای كنونی كه جامعه رو به صنعتی شدن و استفاده روزافزون از تكنولوژی‌های نوين پيش می‌رود، تربيت و پرورش فرزندان هم به نوعی با روش صنعتی انجام می‌شود. در شرايط اقتصادی امروز كه پدر و مادر به ناچار برای تأمين حداقل معيشت زندگی از صبح تا شب را خارج از منزل سپری می‌كنند، كودك و نوجوان بالاجبار اوقات فراغت خود را با بازی‌های رايانه‌ای سر می‌كند.


از ديرباز تاكنون اهميت بازی‌ كودكان بر همگان روشن است. شايد در گذشته كودكان بازی‌هايی همچون «يه‌قل، دوقل»، «خاله‌بازی» و «ماشين‌بازی» انجام می‌دادند، اما امروزه بازی‌های رايانه‌ای جايگزين اين بازی‌ها شده است و به دليل جذابيت تصويری كه دارد توانسته است كودكان، نوجوانان و حتی بزرگسالان بسياری را به سمت و سوی خود سوق دهد.


عمر چندانی از بازی‌های رايانه‌ای در كشورمان نمی‌گذرد و اين بازی‌ها در مرحله رشد و يا به اصطلاح سن بلوغ خود به سر می‌برد و از آنجا كه مرحله رشد، حساس‌‌ترين سن، می‌تواند باشد، بنابراين نيازمند توجه ويژه‌ای است. با توجه به حساسيت اين حوزه و اهميت آن تا چه اندازه مورد توجه قرار گرفته است؟ آيا توانسته‌ايم راهكارهای مناسبی را برای ارتقای اين حوزه در پيش بگيريم؟


همه اين پرسش‌ها، مباحثی است كه با گذشت بيش از 10 سال از اين حوزه، هنوز نتوانسته‌ايم پاسخ مناسبی بيابيم. پاسخی كه بتواند بسياری از مشكلات اين حوزه را مرتفع كند. هر يك از مسئولان و سياست‌گذاران نسبت به اهميت بازی‌های رايانه‌ای اشراف دارند و می‌دانند كه بازی‌ها بهترين ابزار برای انتقال فرهنگ يك كشور به شمار می‌رود و حتی عكس اين موضوع می‌تواند باشد به اين معنی كه بازی‌ها می‌توانند بهترين ابزار برای نابودكردن فرهنگ كشوری، قلمداد شود.


با اين تفاسير آيا نبايد چاره‌ای بينديشيم و بتوانيم بازی‌های رايانه‌ای توليد داخل را مورد عنايت قرار دهيم. بازی‌های رايانه‌ای، هر گروه سنی را به خود جذب می‌كند و حتی كاربران ساعت‌ها زمان خود را به آن اختصاص می‌دهند.


چند روز پيش، گروهی از بازی‌سازان فعال، نامه‌ای مبنی بر اعتبارات بازی‌های رايانه‌ای برای خانه ملت به نگارش درآورده‌اند. نامه‌ای كه در آن خواستار افزايش اعتبارات شدند. در حالی كه شنيده‌ها حاكی از اين است كه در كنار حذف بسياری از اعتبارات فرهنگی در بودجه 92 اعتبارات حمايتی از بازی‌های رايانه‌ای نيز حذف شده است.


به نظر می‌رسد مشكل بازی‌های رايانه‌ای به اعتبارات مربوط نمی‌شود، مسائل نوجوان تازه به سن بلوغ رسيده را نمی‌توان با اعتبارات كلان حل كرد، بلكه با مديريت قوی می‌توان اين مشكلات را از سر راه برداشت. بازی‌های رايانه‌ای هم مصداق اين موضوع را دارد، به اين معنی كه تزريق اعتبارات همچون مسكنی می‌ماند كه درمان كامل نمی‌كند، بلكه بخشی از درد را مداوا می‌كند.


بازی‌های رايانه‌‌ای امروز از ضعف مديريتی در رنج است و بسياری از مشكلاتش به همين موضوع مربوط می‌شود. مديريت قوی به همراه اعتبارات كافی دو مؤلفه مهمی است كه می‌تواند در ارتقای اين حوزه نقش‌آفرين باشد.


بسياری از بازی‌ها كه در دوره خود بهترين بازی به شمار می‌رفتند، به دليل مديريت نامناسب در بخش توزيع اثر، شاهد توزيع نامناسب و جسته‌گريخته‌ای بوديم كه در نهايت، اثر به دست كاربر نمی‌رسد و همين موضوع سبب می‌شود، بازی رايانه‌ای مورد نظر پس از مدتی به دست فراموشی سپرده شود.


يادداشت از زينب رازدشت

captcha