خوشخلقی نياز انسان برای حفظ وحدت و تقويت پايههای اجتماعی است
حجتالاسلام هاشمی با بيان اينكه خوشخلقی نياز انسان برای حفظ وحدت و تقويت پايههای اجتماعی است، گفت رابطه با مردم و اخلاق اجتماعی یکی از مهمترين و گستردهترين عرصههای خودسازی و پرورش توانايیهای انسان است.
گروه اجتماعی: حجتالاسلام هاشمی با بيان اينكه خوشخلقی نياز انسان برای حفظ وحدت و تقويت پايههای اجتماعی است، گفت: رابطه با مردم و اخلاق اجتماعی یکی از مهمترين و گستردهترين عرصههای خودسازی و پرورش توانايیهای انسان است.
حجتالاسلام و المسلمين سيدمحمد هاشمی، مدرس حوزه و دانشگاه در خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، گفت: صحنه اجتماع عرصه يك تعامل بسيار گسترده است كه در آن عوامل خدمترسان، آموزشدهنده، آموزشگيرنده، كارآفرين در يك شبكه فعال به شكوفايی توانايیهای يكديگر كمك میکنند و هدف تمامی اين سيستم برای تمامی اعضای آن، چيزی جز توانمندسازی فرد و جامعه انسانی در ابعاد گوناگون، نیست.
وی با اشاره به اينكه خوشاخلاقی دارای دو معنای عام و خاص است، تصريح كرد: معنای عام آن اتصاف به فضائل اخلاقی و تحصيل مجموعه كمالات و خصلتهای پسنديدهای است كه انسان در مسير خودسازی و پرورش نفس، خود را به آنها میآرايد و معنای خاص آن خوشرويی، خوشرفتاری و برخورد شاد و پرنشاط با ديگران است.
اين مدرس حوزه با اشاره به اينكه در عرصه تعامل اجتماعی، حسن خلق و خوش اخلاق بودن، بهمعنای خاص آن، جايگاه ويژهای دارد، افزود: خوش اخلاقی اولين نمود توانايی شخصيت انسانی و پرورشيافتگی او در حوزه ارزشهای انسانی و اخلاقی است.
حجتالاسلام هاشمی بيان كرد: در اصطلاح اخلاقی و آموزههای دينی اسلام به كسی خوش اخلاق گفته میشود كه با گشادهرویى، زبانی ملايم و برخوردی شاد با مردم روبرو میشود و در هر شرايطی اين توانايی را دارد كه با خوشرویى برخورد كند.
وی گفت: كجخلقى و ترشرویى و سخنان خشن و خشك و فاقد لطف و محبت، حالت آزار دهندهای است كه ريشه در شخصيت نابهنجار فرد بد اخلاق دارد و علامت ضعف وجودی و نقصان پرورشيافتگی او است.
اين مدرس حوزه ادامه داد: انسانهای ضعيف، شكست خورده، نااميد، عصبانی و ناتوان معمولاً بداخلاق میشوند كه اين افراد اغلب در هر شرايطی حالت طلبكاری دارند و عزتنفس و توانايیهای خود را ناديده میگيرند.
حجتالاسلام هاشمی گفت: دين اسلام همواره پيروان خود را به نرمخويی و ملايمت در گفتار و رفتار فراخوانده و از درشتی و تندخويی بازداشته است زيرا اين آموزه يكی از مهمترين عوامل قدرت، موفقيت و پيروزی انسان در زندگی است.
وی اظهار كرد: مهمترين عامل موفقيت انبيای الهی بهخصوص پيامبر گرامی اسلام(ص) در جذب قلوب انسانها و گسترش دين خوشاخلاقی، گشادهرويی، كلام نرم و دلنشين و نرمخويی آن حضرات بوده است حسنخلق و خوشرويی در نفوذ سخن انسان در ديگران اثری شگفت دارد و اينجاست كه میتوان گفت حكمت صله رحم در ايجاد مهرورزی خويشاوندان به يكديگر توصيف شده است.
اين مدرس حوزه با بيان اينكه انسان ايمانی، انسان اخلاقی است، افزود: بنياد دين بر اخلاق و فلسفه و هدف آموزههای وحيانی اسلام، تخلق انسان به خلق الله است كه از آن به خلق عظيم نيز ياد میشود.
حجتالاسلام هاشمی با اشاره به اينكه خداوند انسان را آفريد تا در مقام خلافت الهی قرار گيرد و مظهر ربالعالمين شود، يادآور شد: دستيابی به اين هدف يعنی ربانی و خليفه الهی شدن، متوقف به خدايی شدن است، از اينرو، لازم است انسان بر اساس آموزههای وحيانی اسلام عمل كند، اين مهم جز به پيروی دقيق از آموزههای قرآنی و تثبيت عبوديت بهدست نمیآيد.
وی با اشاره به اينكه پيامبر(ص) درباره فلسفه بعثت خويش میفرمايد كه برای اتمام مكارم اخلاقی برانگيخته شده است، خاطرنشان كرد: بنابراين، میتوان گفت كه ملاك و شناسه مؤمن و اهل ايمان، تخلق به اخلاق الهی است و هر كسیكه از اخلاق عظيم بهرهمند باشد، در هدف موفقتر است و هر كسی از آن دورتر باشد، از ايمان و اسلام دورتر است.
