نقدی بر عملكرد معاونت سينمايی/ ادعای غير واقع‌بينانه توليد 300 فيلم در سال تا شعار حمايت از آثار ارزشی

گروه هنر: معاونت سينمايی در اين دوره با ادعای توليد 300 فيلم در سينما و شعار حمايت ار اثار ارزشی روی كار آمد ولی آنچه در عمل مشاهد شد عكس اين ادعاها بود.

معاونت سينمايی پرحاشيه‌ترين دوران خود را طی می‌كند؛ در اين مقطع بزرگ‌ترين چالش ممكن را بين مسئولان سينمايی و صنوف شاهد بوديم. چالشی كه بزرگ‌ترين نمود آن را می‌توان در بسته شدن خانه سينما جست‌و‌جو كرد. اين برخورد به اندازه‌ای تلخ بود كه در ارزيابی اين دوره كاری معاونت سينمايی تمام كارهای خوب را تحت‌‌الشعاع قرار خواهد داد.

جدا از رفتاری كه معاونت سينمايی با اهالی خانه سينما كرد بايد ديگر به تغيير نام معاونت سينمايی به معاونت اشاره كرد. اين تغيير نام با هدف خوبی انجام شد، چون قرار بود به واسطه اطلاق نام سازمان، اين بخش واحدی مجزا در ارشاد باشد و بودجه‌ای مستقل به خود اختصاص دهد، اما در نهايت انچه كه مشاهده شد تنها تغيير يك عنوان بود و ما به هيچ وجه شاهد تزريق بودجه به بدنه سينما نبوديم.

تغییر نام بی مورد معاونت به سازمان

شورای عالی سينما نيز بخش ديگری بود كه در معاونت اين دوره تشكيل شد. در اين شورا قرار بود تصميماتی گرفته شود كه به رونق سينما كمك شود، در ضمن رياست اين شورا را رئيس‌جمهور برعهده دارد، ولی در عمل ما عملكرد عينی از اين شورا نديديم، چراكه سينماگرانی كه در آن شورا حضور داشتند عمدتا افراد همسو با معاونت بودند و همين مسئله سبب شده بود كه دغدغه‌های تمامی اهالی سينما در آن مطرح نشود.

بحث ديگر ما برای ارزيابی اين دوره معاونت سينمايی مربوط به ساخت و سازهای سالن‌های نمايش می‌شود. در اين بخش هرچند كه عملكرد به اندازه دوره قبل معاونت درخشان نبود، اما بايد منصفانه گفت كه ‌‌قدم‌های خوبی در اين عرصه برداشته شد. به ويژه ورود صنعت ديجيتال در سينمای كشورمان كه به شدت نياز روز است، همچنين در اين دوره به سينمای سه بعدی نيز پرداخته شد و ما شاهد ساخت اولين فيلم سه بعدی كشورمان (آقای الف) بوديم.

در اين ياداشت بايد به بحثی ديگر كه شاخصه اصلی ارزيابی‌های سينمايی است پرداخت. آن نيز بحث توليد است؛ در آغاز به كار اين دوره معاونت، مسئولان شعار توليد 300 فيلم سينمايی را دادند، شعاری كه از همان ابتدا غيرمنطقی بودنش مشخص بود، چون ظرفيت سالن‌های نمايش كشورمان چنين امری را ممكن نمی‌كرد. در اين دوره نه تنها به رقمی كه ادعا شده بود نزديك نشديم، بلكه آمار توليد نيز كاهش پيدا كرد و بسياری از اهالی سينما بيكار شدند، هرچند گسترده شدن تحريم‌ها هم در به وجود آمدن چنين مسئله‌ای دخيل بود.

شعار غیر منطقی تولید 300 فیلم در سال

موضع بعدی در اين مطلب بحث حمايت از كارهای ارزشی سينماست. موضوعی كه به شكل جدی يكی از شعارهای اصلی مديران سينمايی بود، اما در عمل چنين حمايتی مشاهده نشد. نمونه آخرين آن نيز فيلم «ملكه» بود كه در بدترين وضعيت موجود روی پرده رفت، البته لازم به ذكر است كه اين ضعف در دوره مديران قبلی معاونت نيز وجود داشت.

در اين ميان بايد به يك نكته مثبت اشاره كرد، آن نيز برگزاری جشنواره‌های مختلف سينمايی بود، البته ممكن است بسياری از اين فستيوال‌ها تاثيرگذاری محسوسی نداشته باشند، اما همين كه برگزار می‌شوند خود پويايی و نشاطی برای سينما به همراه دارد. در اين ميان نبايد از ذكر اين نكته غافل ماند كه جشنواره سی‌و‌يكم فجر را به لحاظ كيفيت آثار و اجرا بايد يكی از ضعيف‌ترين دوره‌ها ی اين رويداد سينمايی دانست.

در خاتمه اين ياداشت بايد عملكرد اين دوره معاونت سينمايی را ضعيف توصيف كرد؛ دوره‌ای كه اهالی سينما به شدت از هم دور شدند، حتی در مواقع برخی از رابطه‌های صنفی به دشمنی كشيده شد، بنابراين اميدواريم در دوره بعدی معاونت فضای مطلوبی در سينما ايجاد شود تا دورباره اهالی سينما همانند يك خانواده دور هم جمع شوند.